洞口家住宅, Zabytkowy dom wiejski w Natori, prefektura Miyagi, Japonia

Dom rodziny Horaguchi to parterowy, kryty strzechą drewniany dom wiejski zbudowany w erze Hōreki (1751–1763), o szerokości frontu 25 metrów i głębokości 11 metrów. Słupy stoją bezpośrednio na kamiennych podstawach, a belki i filary są łączone bez gwoździ, z wykorzystaniem naturalnych krzywizn drewna. Wnętrze ma symetryczny czteropokojowy układ zwany typem Natori, z klepiskiem (doma) po wschodniej stronie i podwyższonymi pomieszczeniami mieszkalnymi po zachodniej.

Dom główny datuje się na erę Hōreki (1751–1763) na podstawie zachowanej tabliczki modlitewnej i porównania z innymi domami chłopskimi dawnej domeny Sendai. To kryta słomą minka z dachem czterospadowym, słupami na kamieniach, naturalnie wygiętym drewnem i połączeniami bez gwoździ. 28 grudnia 1971 r. uznano go za Ważne Dobro Kultury; w 1985 r. objęto ochroną działkę, a w 2012 r. spichlerze i dalszy grunt.

Układ pomieszczeń pokazuje, jak rodzina organizowała swoje codzienne życie, z gliniasto-ubitą podłogą jako główną strefą do pracy i spotkań. Widzisz, jak poruszali się między formalnymi i nieformalnym przestrzeniami.

Posiadłość leży wśród pól ryżowych równiny Natori, około 5 minut pieszo od przystanku autobusowego Taga-jinja-mae (linia Yuriage Natorin-go) od stacji JR Natori lub 25 minut pieszo od stacji Mitazono. Teren otaczają fosa i pas drzew osłonnych; spichlerz ryżowy stoi po drugiej stronie drogi, na południe od głównej bramy.

Gliniasto-ubita podłoga zawiera sześć niezależnych filarów nośnych zamiast jednej kolumny, tworząc niezwykle przestronny układ wewnętrzny. Ta konfiguracja była zaskakująco hojnym rozwiązaniem dla domu rodziny wiejskiej i wskazuje na względny dobrobyt gospodarstwa.