Tachibana-dera, Świątynia buddyjska w Asuka, Japonia

Tachibana-dera to świątynia buddyjska w Asuce w Japonii, z kilkoma drewnianymi budynkami i uporządkowanym dziedzińcem. Centralny teren zawiera trzy starożytne kamienne struktury, które przypominają zaginioną pagodę.

Legenda głosi, że książę Shōtoku w 606 roku zamienił pałac swojego ojca, cesarza Yōmei, w świątynię, choć data założenia jest niepewna. Pierwsza wzmianka pisana to pożar klasztoru mniszek w 680 roku. Odkopane dachówki pochodzą z początku VII wieku, a pierwotny układ ustawiał bramę, pagodę, salę i salę wykładową w linii wschód-zachód. W 1506 roku uzbrojeni mnisi spalili świątynię, która nigdy nie odzyskała dawnej skali.

Nazwa pochodzi z legendy: Tajimamori, wysłany przez cesarza Suinina po owoc nieśmiertelności do Tokoyo no kuni, zasadził tu sadzonkę tachibany. Świątynia jest dziesiątą stacją pielgrzymki 33 Kannon Nowego Saigoku, a jej sala Kannon przechowuje posąg Nyoirin Kannon.

Świątynia otwarta jest codziennie między 9 a 17 i znajduje się w spokojnej części Asuki. Krótki spacer ze ścieżki rowerowej prowadzi przez bramę wejściową na dziedziniec.

Nimen-seki, kamienny wizerunek z okresu Asuka o wysokości około metra, ma wyrzeźbioną dobrą i złą twarz, które przedstawiają dwie strony ludzkiego serca. Pięciopiętrowa pagoda, która tu stała, została trafiona piorunem w 1148 roku; pozostał tylko jej centralny kamień fundamentowy z rzadkim okrągłym otworem otoczonym trzema filarami.