Saioku-ji

Saioku-ji to świątynia buddyjska zanurzona w wysokich lasach bambusowych, z tradycyjną główną salą wyglądającą na starannie zaprojektowany japoński ogród, który ramuje odległe góry. Układ łączy przestrzenie architektoniczne z uprawianą naturą, tworząc spójne otoczenie na terenie otaczającego lasu.

Wojskowy przywódca założył świątynię w 1504 roku na miejscu dawnej pustelnii poety. Miejsce zyskało na znaczeniu, gdy otrzymało patronat od rodziny Tokugawa, która przez kilka stuleci rządził Japonią.

Świątynia nosi dziedzictwo poety, który kiedyś tu mieszkał, a to literackie powiązanie kształtuje, jak odwiedzający doświadczają tego miejsca dzisiaj. Projekt ogrodu odzwierciedla osobiste momenty twórczej refleksji, które miały miejsce na tym terenie wiele wieków temu.

Autobusy publiczne odjeżdżają z głównej stacji kolejowej i zatrzymują się w pobliżu świątyni, a krótki spacer uzupełnia podróż. Najlepiej nosić wygodne buty, ponieważ ostateczne podejście wiąże się ze spacerem przez obszar lasu bambusowego.

Rząd Japonii oficjalnie uznał ogrody świątyni i otaczające tereny podwójną ochroną w 1936 r. ze względu na znaczenie historyczne i naturalne piękno. To podwójne uznanie jest rzadkie i odzwierciedla, jak obie cechy współistnieją tutaj, a nie istnieją oddzielnie.