Saioku-ji, Świątynia buddyjska w Suruga-ku, Japonia.

Saioku-ji to świątynia zen Rinzai gałęzi Myōshin-ji w Mariko, Suruga-ku, Shizuoka. Jej głównym wizerunkiem jest posąg Jūichimen Kannon. Ogród, Narodowy Pomnik Historyczny i Miejsce Malowniczej Urody, wykorzystuje technikę zapożyczonego krajobrazu, włączając okoliczne góry, i wzorowany jest na ogrodzie Ginkaku-ji w Kioto. Zawiera sztuczne wzgórze z kamieniem do obserwacji księżyca, na którym poeta Sōchō siadał, by tworzyć.

Sōchō, poeta renga i doradca Imagawy Yoshitady, zbudował tu w 1504 roku pustelnię o nazwie Shibaya-ken. Imagawa Ujichika przekształcił ją w świątynię. Po upadku rodu Imagawa siogunat Tokugawa nadał świątyni shuinjō, dokument opatrzony cynobrową pieczęcią.

Sōchō, poeta renga i doradca Imagawy Yoshitady, mieszkał w pustelni w tym miejscu przed założeniem świątyni. Sztuczne wzgórze w ogrodzie ma „kamień do podziwiania księżyca”, na którym siadał, by komponować wiersze, a świątynię nazywano „świątynią księżyca” w haiku podróżnych szlaku Tōkaidō.

Autobusy publiczne odjeżdżają z głównej stacji kolejowej i zatrzymują się w pobliżu świątyni, a krótki spacer uzupełnia podróż. Najlepiej nosić wygodne buty, ponieważ ostateczne podejście wiąże się ze spacerem przez obszar lasu bambusowego.

Ogród naśladuje ogród Ginkaku-ji w Kioto i wykorzystuje technikę pożyczonego krajobrazu, włączając okoliczne góry. Zawiera sztuczne wzgórze z kamieniem do obserwacji księżyca, na którym poeta Sōchō siadał, by tworzyć wiersze. W literaturze świątynię nazywano świątynią księżyca lub świątynią bambusa.