Enoki-sha, Sanktuarium shintō w Japonii

Enoki-sha to niewielka świątynia na terenie Dazaifu Tenmangu, wzniesiona w miejscu południowej rezydencji urzędu w Dazaifu, gdzie Sugawara no Michizane miał mieszkać od 901 r. do śmierci w 903 r. Za torii stoi mała sala, a maleńka hokora za otabisho kryje Jomyo-ni, mniszkę, która miała opiekować się Michizane. Wykopaliska z 2016 r. ujawniły ślady słupów z IX-X w.

Enoki-sha zajmuje miejsce, gdzie według tradycji Sugawara no Michizane przebywał na wygnaniu od 901 do śmierci w 903, wówczas południowy pawilon administracji Dazaifu. W 1023 Fujiwara no Korenori ufundował Jōmyō-in, by modlić się za ducha Michizane; wielkie drzewo enoki dało świątyni nazwę Enoki-dera. Wykopaliska w 2016 r. odsłoniły budynki na słupach z końca IX i początku X wieku.

Co roku 22 września procesja z Dazaifu Tenmangu przynosi tu mikoshi Sugawary no Michizane na nocleg; święto nosi nazwę Donkan Matsuri. Za otabisho stoi mała hokora poświęcona Jomyo-ni, mniszce, która według przekazu opiekowała się nim codziennie; mikoshi zatrzymuje się najpierw przed nią na ofiarę. Na terenie znajduje się pomnik jego córki Kobihime.

Enoki-sha znajduje się pięć minut piechotą od stacji Nishitetsu-Nishifutsukaichi, przy przejeździe kolejowym przed jej torii. Sanktuarium leży tuż na południe od ruin ośrodka administracyjnego Dazaifu, w dzielnicy Suzaku. Teren jest niewielki i niestrzeżony; coroczny ruch pojawia się w noc 22 września, gdy procesja z Dazaifu Tenmangu przyprowadza tu bóstwo na nocleg.

Enoki-sha leży w dzielnicy Suzaku, tuż na południe od ruin urzędu rządowego w Dazaifu, a nie na zachód od drogi Suzaku. Wykopaliska z 2016 roku odsłoniły pozostałości budynku na słupach z końca IX i początku X wieku, z okresu ostatnich lat życia Sugawary no Michizane, co zwróciło uwagę na możliwy związek z jego rezydencją.