Mizuki, Ruiny ziemnych umocnień w Dazaifu, prefektura Fukuoka, Japonia

Mizuki to starożytna fortyfikacja w prefekturze Fukuoka w Japonii. Struktura ziemnych wałów rozciąga się na około 1,2 kilometra i osiąga wysokość około dziewięciu metrów w niektórych odcinkach.

Mizuki powstało w 664 roku, rok po klęsce Yamato w bitwie pod Hakusukinoe (663), gdy obawa przed inwazją Tangów i Silli skłoniła do budowy umocnień w północnym Kiusiu. Nihon Shoki opisuje je jako wielki wał w prowincji Tsukushi, mający zatrzymywać wodę. Zamykało najwęższe przewężenie między płaskowyżem zamku Ōno a płaskowyżem Ushikubi, a przez wschodnią i zachodnią bramę wiodły drogi z Hakaty do Dazaifu.

Nazwa Mizuki pochodzi z Nihon Shoki, gdzie zapisano, że w prowincji Tsukushi zbudowano wielki wał do gromadzenia wody i nazwano go Mizuki. Wał miał wschodnią bramę dla wysokich urzędników dworu cesarskiego i zachodnią dla zagranicznych posłów i kupców. Droga przez niego łączyła centrum administracyjne Dazaifu z portem Hakata do końca VIII wieku.

Stanowisko znajduje się około 25 minut pieszo od stacji Tofurōmae na linii Nishitetsu Tenjin Ōmuta. Dziś przez wały ziemne przebiega autostrada, a po regionalnej kwaterze Daifaru pozostało puste pole. Na miejscu jest małe muzeum z informacjami w języku angielskim i japońskim, a w pobliskim Muzeum Narodowym Kiusiu przechowywana jest makieta fortyfikacji.

Wykopaliska archeologiczne ujawniły fragmenty ceramiki z VIII wieku noszące nazwę miejsca zapisaną starożytnym japońskim pismem. Znaleziska te dostarczyły dowodu tożsamości historycznej miejsca i pomogły rozwiać wielowiekowe wątpliwości.