Einoo-jinja, Sanktuarium shintō w Uki, prefektura Kumamoto, Japonia

Einoo-jinja to świątynia shinto w dzielnicy Nagao w Shiranui, w Uki, w prefekturze Kumamoto. Jej torii stoi w morzu naprzeciw Morza Shiranui (Morza Yatsushiro), a świątynia zajmuje niewielkie wzgórze z widokiem na wodę. Teren jest skromny, z nielicznymi budynkami, a zalesione zbocze za świątynią przypomina płaszczkę leżącą w stronę góry, ze świątynią na jej ogonie.

Świątynia została założona w 713 roku na rozkaz cesarza jako ochrona dla regionu i jego ludności. Przez wieki morze zbliżyło się bliżej, a dziś struktura wydaje się częściowo otoczona wodą, podczas gdy czas pozostawił ślady na jej drewnianej budowli, jednak nadal jest czczona w społeczności.

Tereny świątyni pokazują codzienną powinność poprzez ofiary pozostawione przez odwiedzających przed głównym budynkiem i praktykę mycia rąk w wodnym basenie przed zbliżeniem się. Prosta struktura i bliskość morza definiują to miejsce, gdzie lokalni ludzie utrzymują tradycje i wyrażają wdzięczność za bezpieczeństwo i dobre podróże.

Świątynia znajduje się w dzielnicy Shiranuhi w Uki, w prefekturze Kumamoto, nad morzem Shiranuhi (morzem Yatsushiro). Torii w morzu najlepiej widać podczas odpływu, gdy woda się cofa; przed wyjazdem sprawdź tablice pływów. Święto Hachigatsu, pierwszego dnia ósmego miesiąca księżycowego, przyciąga odwiedzających na wzniesiony teren z widokiem na morze.

Nazwa sanktuarium pochodzi od płaszczki (ei): według tradycji ukształtowanie terenu widziane od strony morza Shiranui przypomina płaszczkę leżącą w stronę góry Kamata, a sanktuarium stoi w miejscu jej ogona, którego kształt miecza dał mu przydomek Tsurugi-jinja. Niektórzy wierni nie jedzą płaszczki, uważanej za wysłannika boga morza.