Shinkai-daijingū, Sanktuarium shintō w Japonii

Shinkai-daijingū to mała świątynia shintoistyczna w Minami-ku z prostymi strukturami drewnianymi i tradycyjnym dachem. Teren posiada kilka drzew i małe kamienne latarnie, które przyczyniają się do spokojnej atmosfery wokół skromnego głównego budynku.

Według tradycji Ōtaguro Magoshichirō założył świątynię w 1445 roku po objawieniu Amaterasu, wprowadzając tu kult Ise Jingū. Sassa Narimasa spalił budynki w erze Tenshō (1573–1592); Katō Kiyomasa później je odbudował, a rodzina Hosokawa otoczyła świątynię opieką. W późnym okresie Edo Hayashi Ōen i jego uczniowie, w tym Miyabe Teizō, czcili tę świątynię, a Ōtaguro Tomoo pełnił w niej funkcję kapłana.

Nazwa Shinkai pochodzi od ziemi osuszonej z morza; czczona jest Amaterasu Ōmikami, przeniesiona z chramu Ise w 1445 roku. Główne święto przypada 16 października, wiosenne 26 marca, a letnie oczyszczenie 20 lipca, gdy wierni otrzymują papierowe figurki hito-gata do modlitwy oczyszczającej.

Shinkai-daijingū znajduje się w Uchida-machi w dzielnicy Minami-ku w Kumamoto i dociera się tam autobusem lokalnym lub samochodem, nie pociągiem. Na terenie jest studnia Misogi no Ido, przy której zatrzymują się odwiedzający; główne obrzędy odbywają się 16 października, 26 marca i 20 lipca, gdy teren jest najbardziej uczęszczany.

Na terenie znajduje się studnia Misogi, gdzie Ōtaguro Tomoo oczyścił się przed ukehi, boskim losowaniem poprzedzającym bunt Shimpūren w 1876 roku. Właśnie w tej świątyni odbyło się ukehi związane z tym powstaniem.