Yokose Kofun, Kofun w kształcie dziurki od klucza w Ōsaki, prefektura Kagoshima, Japonia

Yokose Kofun to kopiec pogrzebowy w Ōsaki o tradycyjnym kształcie dziury od klucza charakterystycznym dla starożytnych japońskich grobów. Obiekt otacza centralną komorę grobową i wykazuje klasyczne cechy tej ważnej formy pogrzebania.

Yokose Kofun wzniesiono w połowie lub pod koniec V wieku, w środkowym okresie Kofun, o czym świadczą kształt dziurki od klucza, kamienna komora grobowa i znaleziona ceramika Sue. Wymienia go Ōsaki meishō-shi z 1824 roku, a w 1843 roku pojawia się jako Ōtsukayama w Mikuni meishō zue. Ograbiony około 1902 roku, 8 września 1943 roku został uznany za narodowy zabytek historyczny.

Na powierzchni kopca znaleziono cylindryczne i figuralne haniwa, w tym haniwa w kształcie tarczy; jest to najdalej na południe wysunięty kofun w Japonii z haniwa. Dziś na przedniej części stoi niewielka kapliczka, a grób znany jest od okresu Edo, wymieniony w 1824 r. w Ōsaki Meishō-shi i w 1843 r. w Mikuni Meishō Zue jako Ōtsukayama.

Kopiec wznosi się na zboczu, wśród pól ryżowych około 6 m nad poziomem morza, na zachód od zatoki Shibushi. Tylna, okrągła część jest o około 1 m wyższa od przedniej, a erozja odsłoniła na jej szczycie kamienną komorę grobową. Miejsce znane jest od okresu Edo, a na przedniej części stoi obecnie niewielka kapliczka.

To najdalej na południe wysunięty kofun w Japonii, przy którym poświadczono haniwa: na kopcu znaleziono cylindryczne i tarczowate figurki z gliny. Fosa, być może w kształcie tarczy, ma 12–23 metry szerokości i 1,5 metra głębokości.