Naipian-Kannonji, Świątynia buddyjska w Tondabayashi, Japonii
Naipian-Kannonji to świątynia buddyjska szkoły Rinzai Myōshin-ji w Tondabayashi, w prefekturze Osaka. Jej głównym bóstwem jest Senju Kannon, a nazwa górska brzmi Hōjō-zan. Na terenie znajdują się pawilon Kannon odbudowany w 1917 roku według projektu architekta Itō Chūty, sala główna wzniesiona ponownie w 1922 roku, pustelnia zwana Naipian oraz brama główna z 1964 roku przeniesiona ze świątyni Erin-ji w Kōshū, w prefekturze Yamanashi.
Świątynia powstała w 1339 roku, gdy Kusunoki Masatsura wzniósł na górze Hōjō pawilon mieszczący posąg Senju Kannon należący do cesarza Go-Daigo. Po śmierci Masatsury i jego brata Masatokiego w 1348 roku ich matka Kuniko osiadła tu jako mniszka Haikyōni. Pawilon stał się Kannon-ji, został opuszczony w 1873 roku i odbudowany od 1917 roku przez Katō Shinnosuke.
Nazwa Naipian-An pochodzi od słomianej pustelni, w której Kuniko, matka Kusunoki Masatsury, żyła jako mniszka Haikyo-ni i modliła się do jedenastotwarzowego Kannon za męża i synów. Świątynia jest 20. przystankiem pielgrzymki Kawachi Saigoku, a sala Kannon przechowuje tę samą jedenastotwarzową figurę.
Świątynia znajduje się przy 1103 Amanago w Tondabayashi, kilka kroków od przystanku Amanago linii Tojo Rainbow Bus, odjeżdżającej ze stacji Tondabayashi. Na teren wchodzi się przez bramę południową z 1991 roku, prowadzącą do tylnej drogi; brama główna, przeniesiona tu w 1964 roku z Eirin-ji w Yamanashi, jest czteronożną bramą z drewna kasztanowego.
Grób Nanko Hisako, zwanej Haikyo-ni, znajduje się na terenie; mieszkała tu szesnaście lat po śmierci męża i synów w bitwie pod Shijo-Nawate w 1348 roku. Siedmiopiętrowa kamienna wieża w pobliżu służy jako memoriał klanu Kusunoki.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 044 współtwórców z całego świata.