Hikumo-jinja, Sanktuarium shinto w Kōka, Japonia

Hikumo-jinja to sanktuarium sintoistyczne w dzielnicy Maki w Shigaraki (Kōka, prefektura Shiga). Jego honden, trójprzęsłowa sala w stylu nagare-zukuri kryta korą cyprysu, według tradycji pochodzi z 1691 r. i jest wpisany do rejestru narodowych dóbr kultury materialnej. Teren sanktuarium przecina linia kolejowa Shigaraki Kōgen, a na jego obszarze stoi też sześciokątny kamienny lampion z inskrypcją z 1306 r.

Data założenia świątyni jest nieznana, lecz tradycja wywodzi ją od Aka-kami Hikumo-no-miya, dawnego sanktuarium Ise opisanego w Yamato-hime no Mikoto Seiki. W 1876 roku uznano ją za świątynię wiejską, a w 1885 roku przemianowano na Hikumo-jinja, wcześniej nosiła nazwy Ueno-yama Tenjin i Makimura Tenmangu. Honden miał powstać w 1691 roku.

Świątynia, dawniej zwana Uenoyama Tenjin i Makimura Tenmangu, przyjęła nazwę Hikumo-jinja w 1885 roku. Jej godłem jest kwiat śliwy, a wykonywany tu taniec bębnowy taiko-odori jest wybranym niematerialnym dobrem kultury ludowej prefektury Shiga. Doroczne święto odbywa się 5 maja.

Świątynia znajduje się w Shigaraki-cho Maki w Koka, pięć minut pieszo od stacji Kumoi na linii Shigaraki Kogen Railway. Tory kolejowe przechodzą przez teren świątyni, więc w miejscu przecięcia linii z terenem należy spojrzeć w obie strony. Teren jest niewielki i zwiedza się go pieszo.

Przez teren świątyni przebiega linia kolejowa Shigaraki Kogen, której pociągi przejeżdżają bezpośrednio przez jej obszar. Sześciokątna kamienna latarnia na terenie nosi inskrypcję z 1306 roku, z okresu Kamakura, i jest zabytkiem wyznaczonym przez miasto Kōka.