San Marcellino, Parma

San Marcellino to kościół o architekturze renesansowej w Parmie, wyróżniający się jednonawowym układem i klasycznymi elementami architektonicznymi. Budynek podąża za charakterystyką religioznych struktur z XVI wieku w północnych Włoszech i wykazuje typowe zasady projektowania tamtej epoki.

Pochodzenie budynku sięga 1074 roku, ale został znacznie odbudowany i konsekrowany w 1543 roku pod kierownictwem rektora Gabrielle Lalatta. Ta przebudowa odzwierciedlała przejście od wcześniejszych form średniowiecznych do zasad renesansu.

Wnętrze kiedyś zawierało cenne dzieła sztuki religijnej, w tym obraz ołtarzowy przedstawiający Madonnę z Dzieciątkiem oraz świętych Marcelina i Hieronima namalowany przez Girolama Bedolego. Te prace odzwierciedlają artystyczne preferencje renesansu w regionie.

Dawny kościół znajduje się na Strada del Collegio dei Nobili w centrum Parmy i dlatego jest łatwo dostępny pieszo. Ponieważ budynek nie jest już używany do czynnych nabożeństw, odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić, czy godziny otwarcia lub dostęp mają ograniczenia.

Budynek został zaprojektowany przez dwóch znaczących architektów: Antonio da Sangallo Młodszego i Giorgio da Erba, którzy zintegrowali zasady renesansu w strukturę. Ta współpraca dwóch mistrzów czyni projekt szczególnie godnym uwagi w historii architektury regionu.

Lokalizacja: Parma

Założenie: 16 wiek

Architekci: Antonio da Sangallo the Younger, Giorgio da Erba

Styl architektoniczny: Renaissance architecture

Adres: strada Collegio dei Nobili 6 ‒ Parma (PR)

Współrzędne GPS: 44.79914,10.32655

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 19:45