Moore Abbey

Opactwo Moore wznosi się jako arcydzieło architektury neogockiej zbudowane pod koniec lat 60. XVIII wieku przez angielskiego inżyniera Christophera Myersa, charakteryzujące się ostrołukowymi łukami, ornamentalnymi maswerkami okiennymi, blankami i szczegółowymi rzeźbami kamiennymi, które ilustrują domowy projekt gotycki XVIII wieku wzdłuż rzeki Barrow.

Pierwotnie zbudowane jako rezydencja dla 6. hrabiego Drogheda, opactwo Moore służyło jako siedziba hrabiów Drogheda, aż zostało opuszczone po pierwszej wojnie światowej, a później gościło słynnego irlandzkiego tenora Johna Count McCormacka od 1925 do 1937 roku.

Opactwo reprezentuje przejście Irlandii od posiadłości arystokratycznych do nowoczesnych instytucji społecznych, ewoluując od szlacheckiej rezydencji do swojej obecnej roli jako siedziba Fundacji Muiríosa, która świadczy usługi opieki zdrowia psychicznego i wsparcia społecznego.

Obecnie zarządzane przez Fundację Muiríosa po zakupie przez Siostry Miłosierdzia Jezusa i Maryi w 1938 roku, opactwo funkcjonuje głównie jako instytucja opieki zdrowotnej, a nie jako publiczna destynacja turystyczna.

Opactwo Moore łączy rzadkie wyróżnienie zaprojektowania jako neogocka rezydencja mieszkalna, a nie budynek kościelny, zachowując swoją pierwotną integralność architektoniczną przez stulecia adaptacyjnego ponownego wykorzystania dla usług społecznych.

Współrzędne GPS: 53.13610,-7.06287

Najnowsza aktualizacja: 25 lipca 2025 o 23:30