Mendes

Mendes to stanowisko archeologiczne w muhafazie Dakahlia w Egipcie, którego pozostałości rozciągają się na około trzy kilometry we wschodniej delcie Nilu. Ruiny odsłaniają ziemne kopce, pozostałości świątyń i fragmenty budowli z okresu faraońskiego, greckiego i rzymskiego.

Między rokiem 399 a 380 przed Chrystusem miasto pełniło funkcję siedziby królewskiej dwudziestej dziewiątej dynastii i gościło czterech kolejnych władców. Już w czwartym wieku przed Chrystusem osada doznała ciężkich zniszczeń, ale zachowała połączenia z basenem Morza Śródziemnego aż do epoki rzymskiej.

Mieszkańcy czcili tu Banebdjeda, boga z głową barana, oraz Hatmehyt, boginię ryb, których kulty kształtowały życie miasta. Starożytna nazwa Per-Banebdjedet oznacza Dom Banebdjeda i pokazuje, jak głęboko sanktuarium było związane z tożsamością miejsca.

Teren znajduje się na otwartym obszarze delty Nilu i łatwiej go zwiedzać w suchą pogodę. Można zobaczyć stojący monolityczny naos poświęcony bogu Szu, podczas gdy trzy inne przewrócone konstrukcje naos leżą na poziomie gruntu.

Wykopaliska ujawniły ślady śródziemnomorskiego węzła handlowego, który pozostał aktywny aż do okresu rzymskiego. Struktury portowe świadczą o intensywnych kontaktach z Grecją i Azją Mniejszą, mimo że znaczne części miasta zostały zniszczone w czwartym wieku przed Chrystusem.