Gerf Hussein, Stanowisko archeologiczne świątyni w pobliżu Asuanu, Egipt
Gerf Hussein to starożytna egipska świątynia w Nubii, na południe od Asuanu, zbudowana częściowo w skale, a częściowo jako wolno stojąca konstrukcja. Wolno stojąca część otwiera się kolumnowym dziedzińcem z dużymi posągami-pilarami faraona, a część skalna prowadzi głębiej w klif z piaskowca.
Świątynia została zbudowana za panowania Ramzesa II przez Setau, jego wicekróla Nubii, jako część serii świątyń wznoszonych wzdłuż Nilu. Gdy w latach 60. ukończono Wysoką Tamę Asuańską, wody jeziora Nasera zalały większą część kompleksu.
Świątynia była poświęcona Ptahowi, Ptah-Tatenenowi, Hathor i ubóstwionemu Ramzesowi II, którego posąg kultowy stał obok ich posągów w wykutej w skale kaplicy barki. Jej starożytna nazwa brzmiała Per Ptah, „Dom Ptaha”. Cztery posągi wykuto bezpośrednio w skalnej ścianie na tyłach.
Część wykuta w skale znajduje się pod jeziorem Nasera i nie jest udostępniona; oglądać można tylko zdemontowane fragmenty wolno stojącej budowli w Nowej Kalabszy, dokąd dociera się łodzią z przystani przy zaporze asuańskiej. Kolosalny posąg Ramzesa II z Gerf Hussein wystawiono w Muzeum Nubijskim w Asuanie.
W przeciwieństwie do większości ocalałych nubijskich świątyń, Gerf Hussein został uratowany tylko częściowo: kilka jego rzeźb i elementów przeniesiono do muzeum na wolnym powietrzu w Nowej Kalabszy, ale większość kompleksu pozostaje na stałe pod wodami jeziora Nasera. Oznacza to, że to, co odwiedzający widzą dziś, to zaledwie fragment pierwotnego miejsca.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 482 współtwórców z całego świata.