Lynderupgård

Lynderupgård to dwór na średniowiecznym terenie otoczonym fossą w Viborgu z trzema skrzydłami, zielono pomalowanymi ścianami konstrukcji szkieletowej i dwupiętrowym budynkiem głównym z portykiem. Posiadłość rozciąga się na około 491 hektarów i pozostaje własnością prywatną.

Biskup Viborga posiadał tę posiadłość do 1536 roku, kiedy przeszła w posiadanie Korony po tym, jak została spalone podczas Wojny Hrabiów przez armię chłopów kapitana Klemensa. To wydarzenie stanowiło punkt przełomowy w posiadaniu i kontroli nad własnością.

Dwór wykazuje cechy architektoniczne typowe dla duńskiej szlachty, z drewnianymi wspornikami i tradycyjnymi metodami konstrukcji z wypełnieniem szkieletu z XVI wieku. Rzemiosło i pomalowane ściany pozostają wizualnie definiującymi elementami posiadłości do dzisiaj.

Posiadłość pozostaje własnością prywatną i nie jest otwarta dla publiczności do wewnętrznych wizyt, choć odwiedzający mogą zobaczyć strukturę z drogi prowadzącej do fiordu Hjarbæk. Najlepiej podejść do fasady z daleka i szanować główne wejście, aby nie zakłócać mieszkańców.

Dziedziniec zawiera cztery odlane głowy z brązu na drewnianej fontannie, reprezentujące najwcześniejsze przedstawienie tubylców z Ameryki w Danii około 1600 roku. Te rzadkie rzeźby dają wgląd we wczesną europejską wyobraźnię o Nowym Świecie.