Møns Klint

Møns Klint to seria białych kredowych klifów rozciągających się na kilka kilometrów wzdłuż wschodniego wybrzeża wyspy Møn i wznoszących się w najwyższym punkcie na około 128 metrów nad Morzem Bałtyckim. Klify wieńczą gęste lasy bukowe, a u ich podstawy gromadzą się wąskie plaże z jasnego żwiru, gdzie wśród fal można znaleźć skamieliny i krzemienie.

Warstwy kredy powstały około 70 milionów lat temu z muszli maleńkich stworzeń morskich osiadających na dnie ciepłego oceanu. Podczas ostatniej epoki lodowcowej lodowce przesunęły te osady i wypchnęły je w obecną formację przybrzeżną, która nadal jest przekształcana przez fale i erozję.

Nazwa Møns Klint łączy wyspę Møn ze starym słowem oznaczającym stromy brzeg, opisując dokładnie to, czego doświadczają dzisiaj odwiedzający. W słoneczne dni rodziny gromadzą się na plaży poniżej białych ścian, podczas gdy wędrowcy korzystają ze szlaków wzdłuż krawędzi, aby zobaczyć kontrast między kredą a zielonym lasem bukowym.

Drewniane schody prowadzą z krawędzi klifu na plażę, a zejście zajmuje około 15 do 20 minut i staje się śliskie w mokrych warunkach. Szlaki wędrowne wzdłuż krawędzi oferują różne punkty widokowe, a zabranie solidnego obuwia pomaga poradzić sobie z nierównym terenem i stromymi odcinkami.

Cały obszar posiada oznaczenie pierwszego Parku Ciemnego Nieba Skandynawii, co oznacza, że w bezchmurne noce Droga Mleczna i niezliczone gwiazdy stają się widoczne bez zakłócającego sztucznego światła. To uznanie czyni miejsce celem obserwacji i ciszy nie tylko w dzień, ale także po zachodzie słońca.