Leinakanal

Leinakanal to średniowieczny kanał wodny biegnący od Lasu Turyńskiego do Gothi, transportujący wodę przez sztuczne kanały i kamienne przewody. System łączy różne źródła wody i płynie jako otwarty kanał przez wiele kilometrów, przetrwał do dzisiaj jako zarówno funkcjonalna droga wodna jak i techniczny zabytek.

Budowa kanału rozpoczęła się w 1369 roku pod patronatem Landgrafa Baltazara Turyngii, aby zaopatrywać Gotę w wodę. Projekt kierował mistrz budowniczy Conradus i pokazuje średniowieczną umiejętność inżynieryjną w tworzeniu dużych systemów wodnych.

Kanał nosi nazwę swojego źródła wody i przez wieki był niezbędny do zaopatrzenia Gothi w wodę. Ludzie polegali na nim nie tylko do wody pitnej, ale także do napędzania młynów i innych warsztatów rzemieślniczych wzdłuż jego trasy.

Kanał jest dostępny głównie pieszo i można go eksplorować wzdłuż jego własnych ścieżek, szczególnie wokół Gothi. Otwarta droga wodna jest dostępna przy dobrej pogodzie, jednak opady deszczu mogą zmienić poziom wody i sprawić, że niektóre części są mniej widoczne.

Akwedukt z 19. wieku przekracza linię kolejową Turyńskiej, transportując jednocześnie wodę kanału nad szyny kolei. Struktura ta pokazuje, jak system został dostosowany do nowoczesnej infrastruktury, aby zachować jego funkcję.