Margarethenkirche, Kościół luterański w Gotha, Niemcy

Margarethenkirche to późnogotycki kościół halowy przy Neumarkt w Gocie, po raz pierwszy wzmiankowany w 1064 roku i odbudowany od 1494 roku na fundamentach romańskiej bazyliki. Jego kwadratowa kamienna wieża, ukończona w 1542 roku, ma zegar i wielopoziomowy kopulasty dach; wnętrze ma białe sklepienie, podwyższoną platformę z drewnianymi ławkami i zakrzywione kamienne schody z rzeźbioną balustradą.

Wspomniany już w 1064 roku kościół odbudowano od 1494 roku jako późnogotycki kościół halowy na fundamentach romańskiej bazyliki. W 1522 roku pastor Johann Langenhan głosił tu Ewangelię, czyniąc świątynię pierwszym kościołem ewangelicko-luterańskim w Gocie; Friedrich Myconius od 1524 roku porządkował w mieście reformację. Wieżę ukończono w 1542 roku, wnętrze przebudowano w stylu barokowym w latach 1725–1727, a po zniszczeniu przez minę lotniczą w 1944 roku odbudowano je w latach 1952–1955.

Nazwa nawiązuje do świętej Małgorzaty, której poświęcono średniowieczną świątynię. Od 1522 r., gdy pastor Johann Langenhan głosił tu Ewangelię, parafia jest pierwszą wspólnotą ewangelicko-luterańską w Gocie. Rzeźby Lutra i Melanchtona, wykonane w 1904 r. przez Christiana Behrensa, zdobią gotycki portal zwany „oblubieńczym”.

Kościół jest położony centralnie w Gocie i jest dostępny pieszo z historycznego centrum miasta. Odwiedzający powinni sprawdzić godziny nabożeństw przed wizytą, ponieważ może to wpłynąć na dostęp do budynku.

Pod chórem znajduje się książęca krypta, w której w 1675 pochowano księcia Ernesta Pobożnego, pierwszego członka rodu Sachsen-Gotha-Altenburg; do ukończenia krypty na zamku Friedenstein w 1680 r. spoczęły tu także jego żona Elisabeth Sophia i kilkoro dzieci zmarłych w młodym wieku. W kościele spoczywa również książę Fryderyk III, zmarły w 1772 r.