Heisterbach Abbey, Klasztor cysterski w Königswinter, Niemcy

Opactwo Heisterbach to dawny klasztor cysterski w Königswinter, którego zrujnowany kościół zachował tylko absydę i chór. Poświęcony w 1237 roku późnoromański kościół miał 88 metrów długości i 44 metry szerokości; obejście z wieńcem kaplic podwajało kolumny między obejściem a chórem. W założonym po 1820 roku angielskim ogrodzie krajobrazowym stoi neogotyckie mauzoleum według projektu Ernsta Friedricha Zwirnera.

Dwunastu mnichów cysterskich z opactwa Himmerod, wysłanych przez arcybiskupa Filipa z Kolonii, objęło 22 marca 1189 roku pod opatem Hermannem opuszczony klasztor augustianów na Petersbergu. W 1202 roku przenieśli się do Peterstal, gdzie położono kamień węgielny pod nowe opactwo; kościół o długości 88 metrów został konsekrowany 18 października 1237 roku. Po kasacie opactwa w 1803 roku kościół sprzedano w 1809 roku i rozebrano, a jego kamienie posłużyły do budowy Nordkanal, a później twierdzy Ehrenbreitstein; zachowała się tylko absyda chóru.

Nazwa Heisterbach pochodzi od „Heister”, młodego pnia buka, i nawiązuje do buczyn w dolinie. Opactwo nazywano też Petersthal, a od 1211 „Maria im Peterstal in Heisterbach”; nazwa widnieje na herbie nad bramą wejściową. Cezary z Heisterbach (1180–1240), najsłynniejszy mnich opactwa, przekazał legendę o mnichu, który spał 300 lat w lesie; Karl Wilhelm Müller (1813–1894) ułożył na jej podstawie wiersz.

Ruina chóru i założony od 1820 roku angielski ogród krajobrazowy są otwarte dla zwiedzających. Na terenie stoją barokowa brama z 1750 roku oraz neogotyckie mauzoleum wzniesione w 1840 roku według projektu Ernsta Friedricha Zwirnera. Założenie leży w dolinie Heisterbach między Oberdollendorf a Heisterbacherrott.

Kościół konsekrowany w 1237 r. miał 88 m długości i 44 m szerokości — największa świątynia w dolinie Renu po romańskiej katedrze kolońskiej. W obejściu liczba kolumn między obejściem a chórem była podwojona, co stanowi nietypową odmianę dwuwarstwowej absydy. Cezary z Heisterbach (ok. 1180–1240) był tu mnichem; w 1897 r. przy ruinach postawiono jego pomnik.