Booser Doppelmaar, Formacja wulkaniczna maar w Boos, Niemcy

Booser Doppelmaar składa się z dwóch okrągłych depresji z grzbiętami tufu w wulkanicznym regionie Eifel w Niemczech, które przez tysiące lat gromadziły osad, tworząc swoją obecną formę. Formacje wykazują typowe wulkaniczne kształty misek z wyraźnymi warstwami geologicznymi widocznymi wzdłuż ich boków.

Wschodni maar został datowany metodą C14 skał i materiału organicznego na 14 160 lat przed teraźniejszością. Tufy datowane na 10 150 lat nie mogą być jednoznacznie przypisane do żadnego z dwóch maarów. Osiem stożków żużlowych w bezpośrednim sąsiedztwie powstało mniej więcej równocześnie około 35 000 lat temu.

Nazwa Booser Doppelmaar znaczy po prostu „podwójny maar Boos”, od wsi, na której terenie leżą obie niecki. Wilgotne zagłębienia służyły dawniej jako stawy rybne, potem zamuliły się w łąki i pola uprawne; dziś w południowo-zachodnim maarze znów jest staw, Booser Weiher. Kopalnie tufu przy krawędziach przypominają o wydobyciu tufu wulkanicznego powstałego podczas erupcji.

Dwa zamulone maary leżą kilkaset metrów na zachód od Boos, w rezerwacie przyrody „Booser Maar”, jednym z największych w Nadrenii-Palatynacie, o powierzchni 152 do około 157 hektarów. Na Schneebergu, na wale po wschodniej stronie północno-wschodniego maaru, stoi Booser Eifelturm. Miejsce jest stacją Vulkanparku w powiecie Mayen-Koblenz. Zagłębienia są bardzo wilgotne, a niektóre miejsca pozostają stale pod wodą.

Jeden z pobliskich stożków żużla wytworzył strumień lawy około 35.000 lat temu, który płynął na zachód do doliny Nitz, pozostawiając dziś widoczne ślady. Ten przepływ podróżował wiele kilometrów daleko, demonstrując intensywność owych starożytnych erupcji.