Bayernfenster, Witraże w Katedrze w Kolonii, Niemcy.

Bayernfenster to pięć witraży w południowej nawie bocznej katedry w Kolonii. Przedstawiają pięć scen z początków chrześcijaństwa, od Jana Chrzciciela na zachodzie po Szczepana, pierwszego męczennika chrześcijańskiego, na wschodzie. Trzy środkowe okna są pełne, a dwa skrajne to półokna.

Pomysł na witraże wysunął w 1842 roku Sulpiz Boisserée; król Ludwik I Bawarski sfinansował je jako dar. Powstały w latach 1846–1848 w Królewskim Zakładzie Malarstwa na Szle według projektów Heinricha Marii von Hessa, malowane przez Josepha Antona Fischera i Franza Hellwegera pod kierunkiem Maxa Emanuela Ainmillera. Odsłonięto je 14 i 15 sierpnia 1848 roku na 600-lecie położenia kamienia węgielnego. Uszkodzone podczas bombardowań zostały zdemontowane, w latach 1975–1983 poddane konserwacji i w 1980 roku wmontowane ponownie.

Pięć witraży czyta się z zachodu na wschód, od Jana Chrzciciela do św. Szczepana, pierwszego męczennika chrześcijańskiego. Ich monachijski styl malarski, bliższy malarstwu olejnemu niż średniowiecznej mozaice, spotkał się z krytyką neogotyków; w 1879 roku Karl Christian Andreae napisał, że wyglądają jak przezroczyste obrazy na olejowanym papierze.

Witraże znajdują się w południowej nawie bocznej, oświetlanej światłem północnym przechodzącym przez nawę. Malarz Karl Christian Andreae zauważył w 1879 roku, że większość światła dochodzi od strony północnej. Pięć okien wróciło na pierwotne miejsce dopiero w 1980 roku.

Każde z pięciu okien opowiada inną historię biblijną i razem tworzą serię, która łączy nauczanie religijne ze strukturą budynku. To przemyślane ustawienie sprawia, że są one czymś więcej niż tylko elementami dekoracyjnymi.