Martinický palác, Pałac w Hradczanach, Praga 1, Czechy

Martinický palác to dwukondygnacyjny pałac barokowy przy Loretánská 181/4 w Hradczanach, Praga 1. Jego symetryczna fasada główna ma parter z poziomym żłobkowaniem i centralny portal, nad którym balkon wspiera się na wysuniętych kolumnach; nad drugim piętrem wznoszą się środkowa kondygnacja szczytowa i dwie boczne lukarny. Skrzydła za budynkiem głównym dzielą teren na dziedzińce i ogród.

Maxmilián Valentin Bořita z Martinic zgromadził działkę w latach 1629–1658. Jego krewny Jiří Ignác Bořita z Martinic, cesarski wysłannik w Rzymie, kazał zburzyć stare budynki i zlecił projekt rzymskiemu architektowi Carlo Fontanie. Pałac wzniesiono w latach 1701–1704 i pozostawał główną praską rezydencją Martiniców do wygaśnięcia linii męskiej w 1789 roku.

Pałac nosi nazwę rodziny Martinic, która władała nim do wygaśnięcia linii męskiej w 1789 r.; spadkobierczyni Marie Anna poślubiła wtedy Karla Josefa hrabiego Clam, zakładając linię Clam-Martinic. Budynek służył następnie jako szpital wojskowy od 1837 r., a od lat 50. XX w. mieści koszary Straży Zamkowej.

Budynek jest widoczny z zewnątrz i można go oglądać z placu Hradčanské náměstí, choć oprowadzane wycieczki po wnętrzu nie są obecnie dostępne. Miejsce jest łatwo dostępne pieszo i znajduje się blisko Zamku Praskiego, co umożliwia zobaczenie obu atrakcji w jednej wizycie.

Pałac zaprojektował rzymski architekt Carlo Fontana, którego hrabia Jiří Ignác Bořita z Martinic poznał podczas misji cesarskiego wysłannika w Rzymie. Projekt zmieniono w trakcie budowy prowadzonej w latach 1701–1704. Rodzina Martiniców zachowała pałac do wygaśnięcia linii męskiej w 1789 roku.