Kožlí, Gotyckie ruiny zamku w Tisem, Republika Czeska

Kožlí to ruina zamku na ostrodze nad zbiegiem potoków Tisemský i Janovický, u stóp wzgórza Chlum, w katastrze Tisem. Głęboka fosa wykuta w skale oddzielała przedzamcze od zamku wewnętrznego, do którego prowadził zwodzony most przez niewielką wieżę bramną wysuniętą przed linię muru. Prostokątny rdzeń obejmował bramę, pierwszy pałac, dziedziniec i drugi pałac, układ dwupałacowy być może najstarszy w Czechach. Najlepiej zachowały się południowo-wschodni mur przedzamcza i fragment muru wewnętrznego.

Nazwa zamku pojawia się po raz pierwszy w 1318 r. w predykacie Ctibora z Kožlí. W 1399 r. jest wymieniany jako siedziba rabusiów, a w 1404 r. należał do Petra z Pětichvostu, sojusznika Wacława IV. Od 1414 r. był własnością rodu Libunów z Dubé; Beneš (III) walczył pod Lipanami. W 1495 r. figuruje jako twierdza w majątku Konopiště i został opuszczony w XVI w.

Nazwa zamku pojawia się po raz pierwszy w 1318 roku w predykacie Ctibora z Kožlí. Jego właściciele mieli prawo patronatu nad kościołem św. Jakuba w pobliskim Chvojenie, a w 1399 roku zamek wymieniono jako siedzibę rabusiów. W 1835 roku Karel Hynek Mácha odwiedził ruinę podczas letniej podróży po regionie Sázavy.

Ruina wznosi się na ostrodze nad ujściem potoku Tisemský do potoku Janovický, u stóp góry Chlum, w północno-wschodnim krańcu obrębu katastralnego Tisem. Głęboka fosa wykuta w skale oddziela rdzeń zamku od przedzamcza, dlatego teren jest nierówny. Najlepiej zachowały się południowo-wschodni mur parkanowy i fragment muru wewnętrznego w tym samym kierunku; reszta przetrwała głównie jako relikty terenowe.

Prostokątny rdzeń tworzyły dwa pałace połączone murami wewnętrznymi, co może czynić z Kožlí najstarszy przykład układu dwupałacowego w Czechach. Głęboka fosa wykuta w skale oddzielała zamek wewnętrzny od przedzamcza, a prowadził nad nią most zwodzony w niewielkiej wieży bramnej.