Zhangye Gulou, Wieża bębna w Zhangye, Chiny.

Zhangye Gulou to drewniana wieża w sercu starej dzielnicy z wieloma dachami w kaskadzie i tradycyjnymi chińskimi detalami architektonicznymi. Struktura pokazuje klasyczne techniki budowania i służy jako punkt ogniskowy w obrębie historycznej dzielnicy.

Zhangye Gulou zbudowano w 1507 roku, drugim roku ery Zhengde dynastii Ming, pod nadzorem urzędnika Cai Kuana. W 1648 roku, za panowania Shunzhi, wieża spłonęła podczas powstania Mi Layina. Gubernator Gansu Zhang Yong kierował jej odbudową w 1668 roku, a naprawiano ją za cesarzy Kangxi, Qianlonga i Guangxu.

Wieża nosi też nazwy Jingyuan Lou i Zhenyuan Lou, a nad czterema arkadami umieszczono ceglane tablice: „Xusheng” od wschodu, „Jiacheng” od zachodu, „Yingxun” od południa i „Zhenyuan” od północy. Na dwóch kondygnacjach pawilonu wisi osiem dalszych tablic, m.in. „Jincheng Chunyu” i „Yuguan Xiaoyue”. Po północnej stronie górnej kondygnacji stoi stela z 1899 r., zapis naprawy mostu wiszącego w Ganzhou i wieży Zhenyuan.

Wieża stoi w centrum dzielnicy Ganzhou, w śródmieściu Zhangye. Cztery sklepione przejścia o szerokości 4 m i wysokości 5 m przecinają 9-metrowy ceglany podest, umożliwiając pieszym przejście w każdym kierunku. Brązowy dzwon z czasów Tang wisi w południowo-wschodnim narożniku podestu. Remonty prowadzone od 2013 r. przy cokole, schodach, ceglanych łukach, kolumnach, belkach i dachu były zasadniczo ukończone w grudniu tego roku.

W południowo-wschodnim narożniku platformy wisi brązowy dzwon z dynastii Tang: stop na bazie miedzi, około 600 kg, wysokość 1,3 m, średnica wylotu 1,15 m. Trzy pasy po sześć pól przedstawiają lecące apsary, Czerwonego Ptaka i Czarny Żółw, Lazurowy Smok i Biały Tygrys.