Shanwang National Geological Park, Park geologiczny w powiecie Linqu, Shandong, Chiny

Park Geologiczny Shanwang zajmuje około 13 km² w powiecie Linqu w środkowym Shandongu, około 22 km na wschód od siedziby powiatu. Jego dwa małe baseny, Jiejiahe i Baojiahe, otaczają niskie wzgórza bazaltowe, a Yaoshan, najwyższy punkt, wznosi się na 405,5 m. Warstwy ze skamieniałościami zalegają w około 25-metrowej grubości diatomitach formacji Shanwang, rozdzielających się na cienkie kartki.

Yang Zhongjian, paleontolog z Centralnego Instytutu Geologicznego, przeprowadził pierwsze naukowe badania w Shanwang w maju 1935 roku, po tym jak dowiedział się o skamieniałościach za pośrednictwem Uniwersytetu Cheeloo. W 1980 roku obszar skamieniałości uznano za kluczowy rezerwat przyrody, a park geologiczny zatwierdzono w grudniu 2001 i otwarto 24 września 2005 roku.

Mieszkańcy od dawna nazywali te łupki z skamieniałościami „Wan Juan Shu” (Dziesięć tysięcy tomów), bo cienkie warstwy odchodzą jak kartki książki. Suplement do gazety powiatu Linqu z 1935 r. podaje już tę nazwę. Dziś muzeum skamieniałości Shanwang w miasteczku Linqu, otwarte jako sala wystawowa w 1985 r., pokazuje skamieniałości obok buddyjskich posągów i kamiennych inskrypcji z powiatu.

Park leży około 22 km na wschód od miasta Linqu w Szantungu i zajmuje prawie 13 km²; góra Yaoshan ma 405,5 m. Rzeka Jiejia, sezonowy ciek dorzecza Mi, odwadnia dwa małe baseny. Warstwy z skamieniałościami to diatomit o miąższości około 25 m, który rozpada się na cienkie płytki: trzymaj się oznakowanych ścieżek i nie odrywaj płyt.

Warstwy diatomitu są tak cienkie, że na jeden centymetr przypada ich czterdzieści do pięćdziesięciu, a skała łuszczy się jak kartki książki; miejscowi nazywali odsłonięcie „Dziesięcioma Tysiącami Tomów”. Skamieniałe owady zachowują nietknięte żyłki skrzydeł, a niektóre pierwotne barwy. Znalezione tu ptaki są najliczniejsze i najlepiej zachowane spośród dotąd odkrytych w Chinach.