Deasland

Deasland był drewnianym domem sześciu pokojów na terenie rozciągającym się na 685 akrów gruntów rolnych, wyposażonym w werandy, dach żelazny i ceglany budynek mleczarni. Struktura pozostała do 2022 roku i oznaczała północną granicę wczesnego rozwoju Canberry.

George Harcourt polecił jego budowę w latach 1890-1893, nadając mu nazwę od farmy w Worcestershire, gdzie pobrali się jego rodzice. Majątek istniał przez prawie 130 lat, zanim został rozebrany w latach 2020.

Nieruchomość była ważnym ośrodkiem produkcji wełny owczej w regionie, gdzie w latach 40. i 50. XX wieku ustalano krajowe rekordy cen wełny pod kierownictwem Henry'ego Currana. Jego sukces rolniczy uczynił go uznanym przykładem innowacji rolniczych tamtej epoki.

Miejsce było położone wzdłuż autostrady Barton na północnym obszarze wczesnego rozwoju miasta i jest dziś niedostępne. Odwiedzający mogą poznać historię tego miejsca jedynie poprzez lokalne archiwa i dokumentację.

Dom był przykładem wykorzystania azbestu w wielu budynkach z XIX i XX wieku, co ostatecznie doprowadziło do jego rozbiórki. Te okoliczności pokazują, jak historyczne struktury dziś mogą być zagrożone współczesnymi obawami dotyczącymi bezpieczeństwa.