Castell de Barberà, Zabytek kultury w Barberà del Vallès, Hiszpania

Castell de Barberà to warowny zespół gospodarczy w Barberà del Vallès, zbudowany wokół prostokątnego korpusu otoczonego murem obwodowym z pochyłym bastionem w narożniku północno-zachodnim. W środku zachowała się część cylindrycznej wieży, której kamienny mur ma około 8 metrów średnicy zewnętrznej, a obok znajdują się dwie cysterny. Całość otacza fosa, a główne wejście od południa to duży portal z półkolistym łukiem, do którego prowadzi most.

Udokumentowany od 1005 roku, zamek zaczął jako wieża z palisadą i fosą; od XI wieku należał do hrabiego Borrella II z Barcelony, potem do rodów Ribes, Montcada i Pinós. Filip III przekazał go Garceránom de Pinós, a w 1702 Filip V mianował José Garcerána de Pinós pierwszym markizem Barberà. Po wojnie o sukcesję hiszpańską zamek zburzono jako karę i odbudowano jako masíę, z większymi pracami w 1604 i w XVI–XVIII wieku.

Kaplica w obrębie murów była poświęcona świętym Sylwestrowi i Kolumbie; odbudowana w XVIII wieku w stylu epoki, jej resztki stoją w narożniku południowo-wschodnim przed główną fasadą. Budynek stał się potem masią, katalońską zagrodą, zamieszkaną przez dzierżawców do XX wieku.

Wejście znajduje się od południa: duży portal w łuku pełnym, przerzucony mostem nad fosą; dwa inne wejścia są od wschodu i przy narożniku południowo-zachodnim, to ostatnie prowadzi wprost do fosy. Budynek przekazano Diputació de Barcelona na cele publiczne, więc warto wcześniej sprawdzić dostępność. Teren wewnątrz obwarowania jest nierówny.

Cylindryczna wieża główna o zewnętrznej średnicy około 8 metrów stoi w wewnętrznym narożniku obwodu, obok dwóch cystern. Sondaże z 1971 roku odsłoniły też przedromańskie, być może wizygockie licowanie murów i łuk, starsze niż wzmianka dokumentowa z 1005 roku.