Sant Serni de Vilamantells, romańska pustelnia w Vilamantells, Guixers, Hiszpania

Sant Serni de Vilamantells to romańska pustelnia z XI lub XII wieku, położona na wysokości 1045 m na niewielkim płaskowyżu na wschodnim krańcu grzbietu Creueta. Jednonawowe prostokątne wnętrze (5,60 na 11,50 m) kończy się półkolistą absydą podwyższoną do poziomu dwuspadowego dachu; nad podwyższeniem umieszczono trapezowe, sfazowane kamienie dawnego gzymsu. Ściany zbudowano z warstw kamieni obrobionych młotkiem, a zachodnia fasada ma dzwonnicę ścienną z dwoma otworami, z których jeden mieści dzwon.

Udokumentowana w 1064 roku, gdy hrabia Ermengol III z Urgell przekazał kościół klasztorowi Sant Llorenç. 16 września 1088 roku Ermengol IV podarował go Santa Maria de Solsona, a 23 sierpnia 1203 roku opat Sant Serni de Tavèrnoles zwrócił go mnichom z Sant Llorenç i ich przeorowi Arnau Ramonowi. W 1297 roku stał się parafią Vilamantells i pozostał nią do 1593 roku, gdy kasata Sant Llorenç włączyła go do parafii Guixers.

Kościół nazywany jest też Sant Sadurní del Grau, od św. Saturnina, i był kościołem parafialnym Vilamantells od 1297 do 1593 roku, gdy przeszedł do parafii Guixers. Na ogrodzonym cmentarzu przed fasadą groby oznaczają krzyże, a między drzwiami kościoła a żelazną bramą stoi kamienny krzyż na skale.

Budynek dostępny jest poprzez wąską drogę, która przechodzi w ścieżkę wymagającą około pół mili spaceru. Lokalny ksiądz ma klucz i wciąż sprawuje nabożeństwa w tym spokojnym, oddalonym miejscu.

Kościół stoi na wysokości 1045 m na niewielkim płaskowyżu na wschodnim krańcu grzbietu Creueta, przy drodze do sanktuarium w Lord. Jego otoczony murem dziedziniec to cmentarz z grobami oznaczonymi krzyżami, a między drzwiami kościoła a żelazną bramą cmentarza znajduje się kamienny krzyż wykuty na skale.