Monestir de Sant Llorenç de Morunys, Kościół parafialny w stylu romańskim lombardzkim w Sant Llorenç de Morunys, Hiszpania.

Monestir de Sant Llorenç de Morunys to romański kościół o planie bazylikowym z trzema nawami oddzielonymi filarami krzyżowymi. Nawa główna ma sklepienie kolebkowe na łukach poprzecznych, niższe nawy boczne sklepienia krzyżowe, a nad skrzyżowaniem wznosi się ośmioboczna kopuła na pendentywach. Główna apsyda z lombardzkimi lizenami i ślepymi arkadami jest częściowo ukryta wśród sąsiednich domów.

Klasztor został założony w 910 roku, gdy wspólnota religijna pod przewodem opata Bo osiedliła się zgodnie z zasadami wizygockimi. Na przestrzeni wieków ewoluował w ważny ośrodek religijny regionu, z różnymi zmianami architektonicznymi odzwierciedlającymi różne okresy.

Kaplica Mare de Déu dels Colls mieści barokowy ołtarz autorstwa Josepa Pujola i Juhíego (1773–1784), który wypełnia całą przestrzeń. Centralna ciemna Madonna jest kopią zachowującą jedynie głowę oryginału zniszczonego w 1938 r.; obok stoi figura św. Wawrzyńca. Kościół przechowuje też gotycki ołtarz Ducha Świętego Lluísa Borrassà.

Klasztor znajduje się na wysokości 923 metrów i jest dostępny przez drogę L-401 łączącą Coll de Nargó z Bergą. Odwiedzający powinni przygotować się na nierówny teren i tradycyjne punkty dostępu podczas eksploracji terenu.

Dzwonnica o kwadratowym planie, 6,38 m z boku i 27 m wysokości, ze ścianami grubości 60 cm, została wzniesiona przez mistrza Roberta u stóp kościoła, poza obrębem murów; zamurowane okno nosi datę 1570. Prowadzi do niej 108 stopni wiodących do izby dzwonów, oświetlonej półkolistymi oknami.