Castillo de Viñuelas, Ufortyfikowany pałac w Soto de Viñuelas, Madryt, Hiszpania

Castillo de Viñuelas to ufortyfikowany pałac o kwadratowym rzucie i trzech kondygnacjach; cztery cylindryczne wieże narożne wznoszą się o jedną kondygnację ponad główny korpus. Fasada północna ma centralny herb, ciągły balkon na kolumnach tworzących portyk oraz dwie wieżyczki strażnicze zwieńczone iglicami. Budowla z XVII–XVIII wieku została w XX wieku przystosowana do imprez.

Pierwsza udokumentowana wzmianka pochodzi z 1285 roku, gdy Sancho IV Kastylii podarował te ziemie Garcíi Lópezowi de Saavedra i synom Ruy Sáncheza. Później przeszły one do Leonor Núñez de Guzmán, zakonu Santiago i markiza de Santillana. W 1697 roku markiza de Mejorada kazała wznieść cztery narożne wieże; Karol III i Karol IV prowadzili przebudowy, a książę Infantado dodał w XIX wieku salę gotycką pochodzącą z Cuéllar.

Nazwa Viñuelas pochodzi od otaczającej dehesy, otwartego dąbrowy o dużej wartości łowieckiej, która nadała posiadłości jej przeznaczenie. Gotycka sala urządzona w XIX wieku przez księcia Infantado mieści główną kaplicę kościoła San Francisco de Cuéllar, z oknami przedstawiającymi apostołów, grzebieniem dachu i herbami rodów Cueva, Mendoza i Toledo. Zewnętrze zdobi kamienny krzyż.

Zamek i otaczający go dębowy las Soto de Viñuelas są własnością prywatną, więc ani budynek, ani teren nie są ogólnie dostępne. Zwiedzanie nie jest oferowane na stałe; posiadłość służy prywatnym uroczystościom i konferencjom. Znajduje się w parku regionalnym Cuenca Alta del Manzanares, na północ od Madrytu.

Sala de Armas to wnętrze o największej wartości zabytkowej, choć źródła nie wspominają o żadnej kolekcji broni. Salę gotycką urządzoną w XIX wieku przez księcia Infantado przeniesiono z kaplicy głównej klasztoru San Francisco w Cuéllar, wraz z oknami apostołów, grzebieniem dachu i herbami La Cueva, Mendoza i Toledo.