Soto de Viñuelas, Las dębowy w Autonomicznej Wspólnocie Madrytu, Hiszpania.

Soto de Viñuelas to ogrodzona dehesa o powierzchni około 3000 hektarów z dębami ostrolistnymi i jesionami na północ od Madrytu, przecięta potokiem Viñuelas lub Bodonal i jego dopływem Valdelamasa. Rzeźba terenu jest łagodnie falista, z piaszczystą, łatwo ulegającą erozji glebą i niskimi wzgórzami. Zamek Viñuelas, wzmiankowany od 1285 roku i odbudowany w XVIII wieku, ma kwadratowy plan z czterema blankowanymi cylindrycznymi wieżami narożnymi.

Teren należał do rodu Mendoza, a w XVI wieku przeszedł w ręce cesarza Karola I. W 1693 roku nabył go Cristóbal de Alvarado y Bracamonte, który odbudował dwór, dziś znany jako zamek Viñuelas, z myślą o pobytach Filipa V. W 1751 roku, za sprawą Ferdynanda VI, posiadłość przejęła Korona i włączyła ją do Królewskiego Miejsca El Pardo.

Majątek pełnił funkcję terenu łowieckiego dla hiszpańskiej arystokracji i stanowił schronienie dla członków rodziny królewskiej szukających izolacji od stolicy. Lasy były zarządzane w celu utrzymania populacji dzikiej zwierzyny i tworzenia ekskluzywnych terenów łowieckich.

Teren jest dostępny z Madrytu przez autostradę M-607, a linie autobusowe 716 i L-3 zapewniają połączenia do Tres Cantos i z powrotem do miasta. Odwiedzający powinni nosić solidne obuwie do nierównego terenu i przygotować się na zmienne warunki pogodowe w otwartym otoczeniu leśnym.

Zamek w centrum posiadłości, wzmiankowany już w 1285 r., odbudowano w XVIII w. na planie kwadratu, z czterema cylindrycznymi, blankowanymi wieżami narożnymi. Jego północna fasada ma środkowy panel z herbem, balkon na kolumnach i dwie wartownie zwieńczone hełmami. Dziś odbywają się tu konferencje i uroczystości.