Ébora, Stanowisko archeologiczne w Sanlúcar de Barrameda, Hiszpania.

Ébora to stanowisko archeologiczne w Sanlúcar de Barrameda, położone między Trebujeną a bagnami Gwadalkwiwiru. Pozostałości budowli i przedmiotów codziennego użytku znalezionych na miejscu pokazują, że miejsce to było nieprzerwanie zamieszkane przez wiele stuleci.

Ludzkie osadnictwo w tym miejscu sięga neolitu-eneolitu, co poświadczają silosy opróżnione i prawdopodobnie splądrowane w czasach rzymskich. Ślady z epoki brązu są nieliczne, natomiast właściwa osada powstała w epoce żelaza i rozwijała się do okresu rzymskiego. Po osadzie turdetańskiej, której nazwa miałaby pochodzić od tartessyjskiego Aipora, nastąpiła nieznaczna obecność muzułmańska, a w czasach nowożytnych pojedynczy dom folwarczny.

Skarb złota odkryty tu w 1958 roku zawiera 43 przedmioty, w tym koronę ozdobioną ludzkimi twarzami i starannie wykonaną biżuterię. Te obiekty pokazują, że mieszkańcy tego miejsca utrzymywali bliskie kontakty handlowe z odległymi kulturami.

Stanowisko leży na otwartym terenie między Trebujeną a bagnami Gwadalkwiwiru i można do niego dotrzeć drogą łączącą te obszary. Główne przedmioty znalezione tutaj przechowywane są w Muzeum Archeologicznym w Sewilli, gdzie można je obejrzeć z bliska.

Wśród przedmiotów znalezionych tutaj jest mała brązowa figurka delfina, która należy do najstarszych znanych przykładów greckiej sztuki w Hiszpanii. Wraz z monetami kartagińskimi i ceramiką turdetańską ten obiekt wskazuje na rozległe sieci handlowe, które niegdyś przechodziły przez to miejsce.