Klify Moher wznoszą się około 214 metrów nad Atlantykiem i ciągną się przez mniej więcej 14 kilometrów wzdłuż zachodniego wybrzeża Irlandii. Z góry widać wyspy Aran i zatokę Galway. Centrum dla odwiedzających zostało zbudowane pod ziemią, wkomponowane w otaczający teren. Oznakowane ścieżki prowadzą wzdłuż krawędzi klifu. Wiatr bywa tu bardzo silny, szczególnie w pobliżu barierek, dlatego należy zachować ostrożność.

Białe kredowe klify Dover wznoszą się około 110 metrów nad kanałem La Manche i ciągną przez około 13 kilometrów wzdłuż wybrzeża Kent. Od wieków są pierwszym widokiem Anglii dla podróżnych przybywających z kontynentalnej Europy. Kreda powstała około 90 milionów lat temu ze sprężonych muszelek małych organizmów morskich. Ta sama warstwa geologiczna ciągnie się przez kanał do Normandii i aż na duńską wyspę Møn.

Preikestolen to granitowy klif w regionie Rogaland, który wznosi się 604 metry nad Lysefjordem. Na szczycie znajduje się płaska powierzchnia o szerokości około 25 metrów, z której można spojrzeć wprost na wodę i otaczające góry. Co roku tysiące osób pokonuje kilkugodzinny szlak, aby dotrzeć do tego wysuniętego punktu. Droga wymaga wysiłku, ale stanie na krawędzi nad głębokim fiordem sprawia, że od razu wiadomo, dlaczego to miejsce przyciąga tak wiele osób.

Klify Kalaupapa wznoszą się ponad 900 metrów prosto z Oceanu Spokojnego wzdłuż północnego wybrzeża Molokai. Te ciemne bazaltowe ściany należą do najwyższych morskich klifów na świecie i wyraźnie pokazują wulkaniczne pochodzenie wyspy przez swoje warstwy skalne. Niegdyś tworzyły naturalną barierę oddzielającą ocean od półwyspu poniżej, który w XIX wieku służył jako kolonia kwarantanny dla chorych na trąd. Większość odwiedzających ogląda te ściany z powietrza lub od strony morza, ponieważ nie można do nich dotrzeć pieszo.

Falaises d'Étretat to białe klify wapienne na wybrzeżu Normandii, wznoszące się około 90 metrów nad morzem. Przez tysiąclecia fale wyrzeźbiły w skale naturalne łuki i samotne skalne iglice. Te klify należą do najbardziej rozpoznawalnych formacji na wybrzeżu Francji i od dawna przyciągają malarzy oraz pisarzy.

Slieve League opada prawie pionowo 601 metrów w stronę Atlantyku i należy do najwyższych klifów morskich w Europie. Skała jest prekambryjska, kształtowana przez miliony lat przez wiatr i fale wzdłuż zachodniego wybrzeża Irlandii. Szlaki piesze prowadzą do kilku punktów widokowych wzdłuż krawędzi. W porównaniu z innymi klifami w Irlandii to miejsce przyciąga zazwyczaj mniej turystów, co ułatwia spokojne oglądanie atlantyckiego wybrzeża.

Trollvegg to pionowa scianka skalna w norweskich Alpach, w pobliżu Raumy. Wznosi się około 1100 metrow ponad dno doliny Romsdal i jest jedną z najwyższych pionowych scian skalnych w Europie. Stanowi część masywu Romsdalshorn i przyciąga wspinaczy od lat 60. XX wieku, kiedy mialy miejsce pierwsze wejscia. Drogi są dlugie, technicznie wymagające i prowadzą po granitowych ścianach opadających niemal pionowo ku dolinie.

Trango Towers to granitowe szczyty w paśmie Karakorum w Pakistanie. Wznoszą się powyżej 6000 metrów, a ich pionowe ściany skalne opadają na ponad 1000 metrów. Należą do najwyższych pionowych formacji skalnych na Ziemi. Wspinacze z całego świata przyjeżdżają tu, by próbować technicznie wymagających dróg przez granit i lód.

Klify Bunda ciągną się wzdłuż południowego wybrzeża Australii, gdzie pionowe wapienne ściany wznoszą się wprost z Wielkiej Zatoki Australijskiej. Na dole nie ma plaży, tylko skała stykająca się z wodą. Klify te tworzą południową krawędź równiny Nullarbor, płaskiego i pozbawionego drzew krajobrazu rozciągającego się daleko w głąb lądu. Eyre Highway między Ceduna a Norseman prowadzi obok kilku punktów widokowych, z których można stać na krawędzi i obserwować fale rozbijające się około 90 metrów poniżej.

Palisade Head to ściana czerwonej wulkanicznej skały, która wznosi się około 61 metrów pionowo nad powierzchnią jeziora Górnego. Ze szczytu wzrok sięga daleko po wodzie we wszystkich kierunkach. Ta skalista ściana należy do ogólnoświatowej kolekcji pionowych formacji skalnych, od atlantyckich klifów Irlandii po skalne wieże Chin. Skała została ukształtowana przez aktywność wulkaniczną miliony lat temu i od tamtej pory wyznacza ten odcinek brzegu największego słodkowodnego jeziora Ameryki Północnej.

Pico do Arieiro to trzeci co do wysokości szczyt Madery, wznoszący się na 1818 metrów w sercu centralnego pasma górskiego wyspy. Ze szczytu rozciąga się widok na strome skalne ściany, głębokie wąwozy i ostre grzbiety ukształtowane przez siły wulkaniczne przez miliony lat. Ten szczyt wchodzi w skład kolekcji pionowych formacji skalnych z wybrzeży i pasm górskich sześciu kontynentów.

El Capitan to granitowy monolit w dolinie Yosemite, który wznosi się niemal 900 metrów pionowo ponad dno doliny. To jedna z największych pionowych ścian skalnych w Ameryce Północnej, uformowana około 100 milionów lat temu i odsłonięta przez erozję lodowcową. Wspinacze z całego świata przyjeżdżają tu, by pokonywać drogi takie jak The Nose czy Salathé Wall. Z dna doliny całą ścianę widać jednym spojrzeniem, a codziennie gromadzą się tu odwiedzający, by ją podziwiać.

Angel's Landing to formacja czerwonego piaskowca wznosząca się około 450 metrów nad dnem parku narodowego Zion w stanie Utah. Szlak prowadzi przez serię ciasnych serpentyn zwanych Walter's Wiggles, a następnie wychodzi na wąską grań z urwiskami po obu stronach. Łańcuchy wbite w skałę pomagają turystom pokonać najbardziej eksponowane fragmenty. W dole kanionu płynie rzeka Virgin.

Jaskinia morska Benagil znajduje się wzdłuż wybrzeża Algarve i została wydrążona w wapiennych klifach przez wieki morskiej erozji. Okrągły otwór w suficie wpuszcza dzienne światło aż na piaszczystą podłogę. Dotrzeć do niej można wyłącznie od strony wody, kajakiem, wpław lub łódką. To miejsce pokazuje, jak morze przez długi czas kształtowało miękką skałę osadową tego odcinka portugalskiego wybrzeża.

Big Sur ciągnie się wzdłuż wybrzeża Kalifornii, gdzie góry Santa Lucia opadają wprost do Pacyfiku. Na około 230 kilometrach między Monterey a San Luis Obispo granitowe klify gwałtownie spadają ku morzu. Pacific Coast Highway wije się przez lasy sekwoi i otwiera na szerokie widoki na linię brzegową. Big Sur to jeden z odcinków wybrzeża Ameryki Północnej, gdzie ląd i ocean spotykają się w najbardziej gwałtowny sposób.

Klify Chilojo zbudowane są z czerwonego piaskowca i wznoszą się około 180 metrów ponad doliną rzeki Runde na południu Zimbabwe. Skała ma głęboki czerwony kolor, który wyraźnie odcina się od zieleni parku narodowego Gonarezhou. Słonie i bawoły często przemierzają podnóże tych ścian, a o zachodzie słońca kamień zdaje się niemal płonąć.

Klify Dingli wznoszą się około 250 metrów nad Morzem Śródziemnym i tworzą najwyższy punkt na wyspie Malta. Wzdłuż zachodniego wybrzeża skała wapienna ukazuje wyraźnie widoczne warstwy geologiczne, powstałe miliony lat temu. Z krawędzi klifów roztacza się widok na otwarte morze aż po niezamieszkałą wyspę Filfla. Ścieżka biegnąca wzdłuż szczytu jest ulubionym miejscem spacerów mieszkańców, którzy przychodzą tu korzystać ze świeżego powietrza.

Archipelag Fjällbacka leży u zachodnich wybrzeży Szwecji i składa się z ponad tysiąca granitowych wysp. Klify opadają wprost do wody, tworząc między skałami osłonięte zatoczki. Niektóre ściany skalne sięgają ponad 70 metrów wysokości i od dawna służą marynarzom jako punkty orientacyjne. Małe wioski rybackie od pokoleń wkomponowane są między skały.

Logan Rock to ogromny blok granitu leżący na nadmorskim klifie w Kornwalii. Mimo że waży około 72 tony, można go wprawić w ruch jednym pchnięciem. Erozja przez stulecia tak precyzyjnie zrównoważyła go na podstawie, że reaguje na ludzki nacisk. Ta skała pokazuje, jak siły natury mogą kształtować kamień przez długi czas i przekształcić go w coś nieoczekiwanego.

Góra Hua w chińskiej prowincji Shaanxi ma pięć szczytów, z których najwyższy osiąga 2154 metry. Odwiedzający wspinają się po schodach wykutych w skale i asekurują się za pomocą stałych metalowych łańcuchów na najtrudniejszych odcinkach. Szlaki prowadzą przez wąskie przejścia i eksponowane fragmenty, gdzie przy graniach znajdują się taoistyczne świątynie i punkty widokowe.

Mt. Bandera wznosi się w paśmie Kaskadów w stanie Waszyngton. Jego pionowe ściany skalne należą do śródlądowych formacji klifowych uwzględnionych w tej kolekcji pionowych krajobrazów świata. Z punktów widokowych można zobaczyć Mount Rainier i okoliczne szczyty, co daje dobre wyobrażenie o wysokości i rozległości tego górskiego regionu.

Staircase Rapids Loop biegnie wzdluz North Fork Skokomish River przez gesty las Pacyficznego Polnocnego Zachodu. Sciezka prowadzi przez proste drewniane mostki wzdluz brzegu rzeki, mijajac progi wodne i formacje skalne uksztaltowane przez wode na przestrzeni czasu. Ta trasa pozwala z bliska przyjrzec sie pionowym scianom skalnym udokumentowanym w tej kolekcji wielkich klifow i scian skalnych z calego swiata.

Park Narodowy Góry Stołowej wznosi się bezpośrednio nad Kapsztadem i można go rozpoznać po płaskim szczycie, który wygląda jak naturalna platforma wycięta w niebie. Jego pionowe piaskowcowe ściany, ukształtowane ponad 300 milionów lat temu, wznoszą się od poziomu morza do 1086 metrów. Na tym płaskowyżu rośnie ponad 2000 gatunków roślin, z których wiele nie występuje nigdzie indziej na Ziemi. Z góry widać miasto po jednej stronie i ocean po drugiej.

Park Narodowy Zhangjiajie w chińskiej prowincji Hunan słynie z piaskowcowych kolumn wznoszących się na wysokość do 300 metrów. Te pionowe formacje skalne powstawały przez setki milionów lat w wyniku erozji i ruchów tektonicznych. Spacer po parku daje wrażenie poruszania się między unoszącymi się w powietrzu kamiennymi wieżami.

Kjeragbolten to granitowy głaz zaklinowany w szczelinie skalnej na wysokości 984 metrów nad Lysefjordem. Utknął tam, gdy tysiące lat temu cofnęły się lodowce. Wędrowcy, którzy docierają na to miejsce, mogą stanąć na głazie i spojrzeć w dół na fjord. To właśnie to zdjęcie, stojąc na skale zawieszonej nad przepaścią, przyciąga ludzi z całego świata.

Cap Enniberg na Wyspach Owczych wznosi sie 754 metry nad Oceanem Atlantyckim i należy do najwyższych klifów wybrzeża w Europie. Skalna ściana zbudowana jest z czarnego bazaltu ułożonego w poziome warstwy. U podstawy zimne fale Północnego Atlantyku rozbijają się o skały. Mimo swojej wysokości Cap Enniberg odwiedzają bardzo nieliczni podróżni.

Half Dome to granitowa ściana w dolinie Yosemite, wznosząca się około 900 metrów ponad dno doliny. Jej kształt jest łatwo rozpoznawalny: zaokrąglona kopuła po jednej stronie i niemal pionowe ściany po drugiej. Piechurzy docierają na płaski szczyt za pomocą metalowych lin zamocowanych w skale, a wspinacze podejmują się technicznych dróg na ścianie północnej.

Black Canyon of the Gunnison w Kolorado ma sciany, ktore wznosza sie niemal pionowo nad rzeka. Skala, mieszanina lupku i granitu, ma miliardy lat, a jej warstwy sa wyraznie widoczne w scianach kanionu. Rzeka plynie u samego podnoza kanionu, bez prawie zadnej przestrzeni miedzy woda a skala. Z punktow widokowych przy krawedzi spojrzenie pada niemal pionowo w dol, co czyni to miejsce jednym z najbardziej stromych kanionow w Ameryce Polnocnej.

Tiger Leaping Gorge w chińskiej prowincji Yunnan należy do najgłębszych wąwozów na świecie. Jego ściany opadają niemal pionowo ku rzece Jinsha, która płynie ponad 3 000 metrów poniżej grzbietów. Szlaki turystyczne biegną po zboczach wąwozu i pozwalają zobaczyć z bliska skalne ściany po drugiej stronie, dając pełne poczucie głębi terenu pod nogami.

Sigiriya Rock to pojedynczy granitowy monolot wznoszący się około 370 metrów ponad okoliczne równiny Sri Lanki. Na jego szczycie znajdują się pozostałości dawnego pałacu, do którego prowadzą ścieżki wykute w skale i metalowe schody. W ramach tej kolekcji poświęconej największym klifom świata Sigiriya Rock wyróżnia się niemal pionowymi ścianami i odosobnioną pozycją ponad zalesionym krajobrazem.

Cape Pillar to morska ściana klifowa na południowo-wschodnim krańcu Tasmanii, która opada pionowo ponad 300 metrów do Morza Tasmańskiego. To jeden z najwyższych klifów wybrzeżnych na półkuli południowej. Skała jest zbudowana z białego dolomitu, ukształtowanego przez miliony lat erozji morskiej. Dotrzeć tu można łodzią od strony morza lub pieszo szlakami wybrzeżowymi.

Mitre Peak wznosi sie bezposrednio z wod Milford Sound w Fiordland w Nowej Zelandii. Jego spiczasty ksztalt to jeden z najbardziej rozpoznawalnych widokow w regionie, dobrze widoczny z lodzi plynacych przez fiord. Sciany skalne opadaja stromo do wody i siegaja okolo 1 694 metrow ponad poziom fiordu. Wedrowcy nie moga dotrzec na szczyt, ale pelny zarys szczytu jest dobrze widoczny z drogi Milford Road i podczas rejsow po fiordzie.

Cerro Torre wznosi się w Patagonii, na granicy Argentyny i Chile, jako wąska granitowa iglica o niemal pionowych ścianach. Góra jest uważana za jedną z najtrudniejszych tras wspinaczkowych na świecie. Wspinacze z całego świata próbują technicznie wymagających wejść na odsłoniętym granicie, podczas gdy piechurzy docierają do pobliskich punktów widokowych, aby obserwować formację z bezpiecznej odległości.

Split Apple Rock to zaokrąglony granitowy głaz w zatoce Tasmana, który miliony lat temu został podzielony przez siły geologiczne na dwie niemal równe połowy. Leży tuż przy brzegu i należy do najbardziej rozpoznawalnych naturalnych formacji Nowej Zelandii. Można do niego dotrzeć kajakiem lub łódką.