Knyaginin Monastery, Monastyr prawosławny we Włodzimierzu, Rosja
Klasztor Kniaginin to żeński monaster w Włodzimierzu, którego główną budowlą jest sobór Zaśnięcia Matki Bożej, wzniesiony na początku XVI wieku na dolnych murach poprzednika. Biała cerkiew ma zakomary, prostokątną podstawę z kokosznikami w kształcie kilu i ciemną kopułę na przeszklonym bębnie. Przylegają do niej niski biały budynek z oknami w kratach oraz niższa kaplica z zielonym dachem.
Założony na przełomie XII i XIII wieku przez wielkiego księcia Wsiewołoda III Wielkie Gniazdo na prośbę jego żony Marii Szwarnowny, klasztor po raz pierwszy wzmiankowano w 1200 roku. Powstał jako miejsce pochówku żon i córek wielkich książąt włodzimierskich. W 1206 roku Maria złożyła tu śluby jako Maria, a następnie jako Marta, zmarła 18 dni później. 6 marca 1230 roku przeniesiono tu relikwie męczennika Abrahama Bułgarskiego. Zamknięty w 1923 roku, został przywrócony w 1993 roku.
Nazwa Kniaginin oznacza „księżnej”, od Marii Szwarnowny, która w 1206 roku przyjęła tu śluby jako Maria, a następnie jako Marfa, zmarła 18 dni później. Jej relikwie są przechowywane w klasztorze, który nadal jest wspólnotą 28 sióstr pod kierunkiem ihumeni, z filią we wsi Sanino.
Monaster znajduje się w północnej części historycznego Nowego Miasta Włodzimierza, na północ od Złotej Bramy. W czasie nabożeństw wejście jest zamknięte, więc wizytę warto zaplanować między nimi; zimą dziedziniec pokrywa śnieg. W soborze Zaśnięcia przechowywane są relikwie księżnej Marii oraz cząstka relikwii Abrahama Bułgarskiego.
Ikona Bogolubowska Matki Bożej została zwrócona klasztorowi przez muzeum we Włodzimierzu w 1992 roku, ale w 2009 roku odkryto na niej pleśń; oryginał znajduje się obecnie w specjalnie przygotowanej sali muzeum włodzimiersko-suzdalskiego, a w klasztorze umieszczono kopię.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 370 współtwórców z całego świata.