Holy Trinity Church, Cerkiew prawosławna w Woroneżu, Rosja

Cerkiew Świętej Trójcy to budynek sakralny w Borowoju, na lewym brzegu rzeki Usmanki, na przedmieściach Woroneża. Wzniesiona z kamienia w latach 1792–1794 ze składek miejscowych mieszkańców, zachowuje dawną kaplicę Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Świątyni, a w XIX wieku dodano drugą kaplicę pod wezwaniem św. Stefana Sabbaity.

Drewniany kościół pod wezwaniem Życiodajnej Trójcy jest po raz pierwszy wzmiankowany w Borowoju w 1646 roku w księdze spisowej powiatu woroneskiego, która wymienia jego kapłana Afanasija. Kościół przebudowywano kilkakrotnie, aż w latach 1792–1794 ze składek mieszkańców powstała nowa murowana świątynia, zachowując starą kaplicę Ofiarowania Matki Bożej. W XIX wieku dodano kaplicę świętego Stefana Sabity. Zamknięty w połowie lat 30. XX wieku, pozostawał opuszczony ponad pięćdziesiąt lat, aż w 1990 roku rozpoczęto odbudowę.

Wiejski kościół nosi imię najstarszego ołtarza: drewniana cerkiew wzmiankowana w 1646 r. była poświęcona Życiodajnej Trójcy, z boczną kaplicą Bogurodzicy. W XIX w. dodano drugą kaplicę, pod wezwaniem św. Stefana Sabbaity. W 1999 r. przy cerkwi otwarto szkółkę niedzielną.

Cerkiew stoi na lewym brzegu rzeki Usmanki w dawniej wsi Borowoje, dziś przedmieściu Woroneża. Nabożeństwa wznowiono w 1990 roku po ponad pięćdziesięciu latach opuszczenia, a w 1999 roku przy cerkwi otwarto szkółkę niedzielną. Odwiedzający powinni ubierać się skromnie i nie fotografować wiernych podczas nabożeństw.

Kościół zamknięto w połowie lat trzydziestych XX wieku i przez ponad pięćdziesiąt lat stał opuszczony, aż w 1990 roku rozpoczęto jego odbudowę i wznowiono nabożeństwa. W 1999 roku przy cerkwi otwarto szkółkę niedzielną. 14 sierpnia 1995 roku dekret nr 850 administracji obwodowej wpisał ją jako obiekt dziedzictwa kulturowego o znaczeniu regionalnym.