Троице-Феодоровский монастырь, Monastyr prawosławny w Kazaniu, Rosja.

Monaster Troice-Fieodorowski stoi na wysokim wzgórzu Fiodorowskim na lewym brzegu Kazanki, niedaleko kremla kazańskiego. Jego kamienny sobór Trójcy Świętej z dzwonnicą i kaplicą św. Teodora Stratylatesa wzniesiono pod koniec XVII wieku i poświęcono w 1700 roku. Pod koniec XIX wieku cerkiew otaczały niewielkie, przeważnie drewniane budynki: kamienny korpus cel, trzy drewniane skrzydła z celami i szpitalem, budynek prosfory i dwupiętrowy dom dla przełożonej i sióstr.

Założony między 1595 a 1607 rokiem przez metropolitę kazańskiego Hermogenesa, późniejszego patriarchę całej Rusi, i wojewodę księcia Iwana Golicyna, monaster jest poświadczony inskrypcją z 1607 roku na ramie jego ikony św. Teodora Stratelatesa, ofiarowanej wtedy przez Golicyna. Przez większość dziejów był przypisany do innych klasztorów kazańskich, od 1855 roku do monasteru Spaso-Prieobrażenskiego. 23 września 1900 roku Synod przekształcił go ze wspólnoty męskiej w żeńską, poświęconą 12 listopada 1900 roku.

Każdego lata 20 lipca procesja krzyżowa wychodziła z soboru Zwiastowania z ikonami Kazańskiej i Smoleńskiej Matki Bożej i docierała do monasteru Fiodorowskiego. Główną relikwią monasteru była czczona kopia ikony Fiodorowskiej Matki Bożej, a książę Golicyn ofiarował w 1607 r. ikonę św. Teodora Stratylatesa.

Teren jest dostępny przez ścieżkę, która wspina się z dolnego poziomu na podniesione plateau, gdzie znajdują się budynki. Wygodne buty są wskazane, ponieważ dostanie się do klasztoru wymaga chodzenia pod górę, a eksploracja terenu wiąże się ze znacznym chodzeniem.

12 grudnia 1887 roku 19-letni Aleksiej Pieszkow strzelił sobie w pierś przy murach monasteru na wzgórzu Fiodorowskim; stróż Mustafa Junusow udzielił mu pomocy i przyszły pisarz Maksym Gorki przeżył. Główną relikwią była czczona kopia ikony Fiodorowskiej Matki Bożej z Kostromy; książę Golicyn ofiarował w 1607 roku ikonę św. Teodora Stratelatesa.