Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Sarowie, Monaster prawosławny w Sarowie, Rosja

Klasztor Sarowski to kompleks religijny w Rosji obejmujący wiele kościołów, ogrodów i struktur położonych w miejscu, gdzie spotykają się rzeki Sarowka i Satis. Teren zawiera budynki z różnych okresów, a odrestaurowana Katedra Zaśnięcia i przestrzenie podziemne stanowią ważne części kompleksu.

Klasztor został założony w 1705 roku, gdy książę Kuguszew przyznał ziemię ojcu Izaakowi między rzekami Satis i Sarowka w celu założenia wspólnoty religijnej. Przez wieki miejsce rozwijało się poprzez następujące fazy budowy i stało się ważnym celem pielgrzymek dla wiernych prawosławnych.

Klasztor jest poświęcony Zaśnięciu Matki Bożej, a jego pełny rosyjski tytuł to Svyato-Uspenskaya Sarovskaya pustyn. Święty Serafin z Sarowa żył tu w latach 1778–1833, a pielgrzymi odwiedzają związane z nim miejsca. W 1903 roku klasztor odwiedził car Mikołaj II i inni członkowie rodziny cesarskiej.

Klasztor zamknięto w 1927 r. i reaktywowano w 2006 r.; odbudowa trwa, więc niektóre budynki mogą być niedostępne. Podziemna cerkiew świętych Antoniego i Teodozjusza, do której prowadzą korytarze rozpoczęte ponad 300 lat temu, jest ciasną przestrzenią. Odwiedzający powinni ubierać się skromnie, ponieważ jest to czynne prawosławne miejsce kultu podlegające eparchii niżnonowogrodzkiej.

Podziemna kaplica Świętych Antoniego i Teodozego dysponuje siecią tuneli i pozostaje najstarszą strukturą na terenie, liczącą ponad 300 lat. Ten ukryty element pokazuje, jak pierwsi mnisi wykorzystywali podziemne przestrzenie do modlitwy i schronienia.