Rostov Sea, zbiornik wodny w obwodzie rostowskim, w Rosji

Morze Rostowskie to zbiornik wodny w wąwozie Kamyszewacha na północnym skraju Rostowa nad Donem, a nie spiętrzona rzeka. Jego nieruchoma, szarobrązowa woda wypełnia większość widoku, z drobnymi zmarszczkami na pierwszym planie i gładszą powierzchnią dalej. Wąski pas lądu obsadzony ciemnozielonymi drzewami i krzewami biegnie poziomo w średniej odległości.

Zbiornik powstał w latach 60. XX wieku, by płukać zanieczyszczony Temernik; pływająca przepompownia na Aksaju podnosiła wodę na 100 m przez sześć stawów buforowych. Przy wylocie budowniczowie natrafili na wapień muszlowy, przez który woda przesiąkała; folia polietylenowa zawiodła i zastąpiła ją uszczelka gliniano-krzemianowa, opóźniając oddanie do użytku do 1971 roku. Po pierwszym skutecznym płukaniu Rada Ministrów RFSRR zleciła budowę dwóch kolejnych zbiorników w dzielnicy Siewiernyj, ukończonych w 1976 roku.

Nazwa „morze” jest nieoficjalna: zbiornik zasilany jest wodą z odnogi rzeki Aksaj, pompowaną do 100 metrów przez pływającą stację. Sześć stawów między ujęciem a Rostov Sea pełni funkcję bufora i strefy rekreacyjnej. Zrzut wody ze zbiornika płucze koryto Temernika.

Zbiornik leży na północnym skraju Rostowa nad Donem, w wąwozie Kamyszewacha. Woda jest uwalniana seriami do 10 m³/s, aby przepłukać koryto Temernika, więc poziom może się zmieniać. Sześć stawów między zbiornikiem a punktem zasilania pełni funkcję bufora i strefy rekreacyjnej.

Zbiornik miał przepłukiwać Temernik zrzutami do 10 m³/s, ale przy wylocie zalegał wapień muszlowy, przez który woda wsiąkała w grunt. Folia polietylenowa szybko uległa zniszczeniu, zastosowano izolację gliniano-krzemianową, a oddanie do eksploatacji przesunięto na 1971 rok, dwa lata później niż planowano.