Нероново, Posiadłość historyczna w rejonie Sołygalickim, Rosja

Neronowo to dawny majątek rodziny Czeriwinów we wsi o tej samej nazwie, w rejonie soligalickim obwodu kostromskiego, na wysokim brzegu rzeki Wjoksy około 30 km na południe od Soligalicza. W centrum stał prostokątny dwupiętrowy murowany dwór o wymiarach 24 na 26,6 m. Poświęcony w 1790 roku majątkowy sobór Zmartwychwstania ma pięciorzędowy barokowy ikonostas.

Rodzina Czeriowinów władała Nieronowem od 1697 roku. Na początku XIX wieku zespół liczył około dwudziestu budynków: oranżerie, dziedziniec gospodarski z ujeżdżalnią, stajnie i ptaszarnię, a także park regularny i krajobrazowy oraz sady. Dworska cerkiew Zmartwychwstania została poświęcona w 1790 roku. W grudniu 2010 roku budynki sprzedano na aukcji za 594 tysiące rubli Romanowi Morozowowi.

Dwór był ośrodkiem życia bogatej rodziny, której edukację odbijała rozległa kolekcja książek. Meble i dzieła sztuki w wnętrzu odzwierciedlały status społeczny i zainteresowania intelektualne właścicieli.

Posiadłość leży około 30 km na południe od Soligalicza, na wysokim brzegu rzeki Wjoksy, przy starej drodze do Czuchłomy. Zachowany zespół to grupa nieużytkowanych budynków: dom główny, dom zarządcy, skrzydło gospodarcze, dom pomocnika zarządcy i łaźnia, na działce o powierzchni 162 429 m². Budynki stoją puste i nie są utrzymywane jako muzeum, więc nie ma tu zaplecza dla zwiedzających.

W bibliotece znajdowała się słowiańska Biblia wydrukowana przez Iwana Fiodorowa w Ostrogu w 1581 roku oraz XVII-wieczny rękopiśmienny odpis kroniki soligalickiej. Z Nieronowa pochodzą też portrety właścicieli, namalowane w połowie XVIII wieku przez miejscowego portrecistę G. S. Ostrowskiego.