Literature Cemetery, Voronezh, Cmentarz pamięci w Woroneżu, Rosja

Nekropolia Literacka w Woroneżu to niewielki utwardzony i żwirowany teren na rogu ulic 20-letija Oktiabria i Moisiejewa. Wzdłuż dalszej krawędzi stoją trzy wysokie kamienne filary, biały ze stopniowanym zwieńczeniem i dwa czarne zwieńczone urną i krzyżem, a przed nimi leżą cztery niskie, płaskie nagrobki. Spoczywają tu poeci Aleksiej Kolcow i Iwan Nikitin oraz pisarka Jelizawieta Milicyna.

Teren był częścią dawnego cmentarza Mitrofanowskiego (Nowostrojaszczegosja), zburzonego w latach 70. XX wieku i zastąpionego budynkiem woroneskiego cyrku. Najpierw powstał grób Kolcowa; jego czarny kamienny nagrobek jest drugim na grobie, wzniesionym 25 lat po śmierci poety w 1842 roku. Pomnik Nikitina z białego marmuru kararyjskiego, wykonany w pracowni braci Botta w Petersburgu według projektu architekta M. F. Petersona, postawiono w 1863 roku ze składek społecznych. Remont, pierwszy od 1972 roku, otwarto 15 października 2009 roku.

Teren przechowuje groby poety Aleksieja Kolcowa, jego rodziców i siostry Anisji Siemionowej, poety Iwana Nikitina oraz pisarki Jelizawety Milicyny. Pomnik Nikitina z białego marmuru kararyjskiego, wykuty w 1863 r. w pracowni braci Botta, przedstawia jego relief otoczony wężem gryzącym własny ogon oraz dedykację „Nikitinowi — wielbiciele jego talentu i przyjaciele”.

Kwatera leży na rogu ulic 20-letiya Oktyabrya i Moiseeva, kilka kroków od budynku cyrku wzniesionego w miejscu dawnego cmentarza Mitrofanowskiego. To niewielki, wybrukowany i wysypany żwirem teren, którego zwiedzanie zajmuje kilka minut; pomniki stoją ciasno w rzędach, a biały marmurowy nagrobek Nikitina i czarny kamień Kolcowa znajdują się naprzeciw siebie.

Czarny kamień na grobie Aleksieja Kolcowa to drugi wzniesiony tam pomnik, postawiony 25 lat po jego śmierci; inskrypcja podaje 19 października 1842, lecz poeta zmarł 29 października. Marmurowy pomnik Iwana Nikitina, wykuty w pracowni braci Botta w Petersburgu według projektu architekta M. F. Petersona, ukazuje jego relief otoczony wężem gryzącym własny ogon, symbolem nieskończoności.