Керженский Благовещенский единоверческий скит, Monastyr prawosławny w regionie Niżnego Nowogrodu, Rosja.

Monaster Zwiastowania w Kierżeńcu stał na prawym brzegu rzeki Kierżeniec w powiecie siemionowskim. Pod koniec XIX wieku miał trzy cerkwie i 25 mnichów. Jego budynki rozebrano później: czerwona cegła cerkwi Trójcy Świętej posłużyła na piece i fundamenty, a bale i deski na szopy i opał.

Mnich Tarasiy założył monaster w 1814 roku jako społeczność Starych Wierzących w regionie leśnym. W 1849 roku uzyskał uznanie oficjalne i przeszedł na status Edinoverie, stanowiący punkt zwrotny w jego pozycji instytucjonalnej.

Nazwa Edinoverie oznacza układ, w którym staroobrzędowcy zachowywali obrzędy sprzed patriarchy Nikona, a jednocześnie podlegali Synodowi. Skit przyjął go w 1849 r., gdy urzędnik P. I. Mielnikow-Pieczerski przekonał założyciela, mnicha Tarasija, do zgody. Większość dawnych braci odeszła do innych skitów staroobrzędowych, a Tarasij został pierwszym ihumenem.

Monaster nie istnieje już dzisiaj, ale pomnik pamiątkowy z 1997 roku oznacza dokładne miejsce, gdzie się znajdował. Lokalizacja znajduje się w zalesionej okolicy obok rzeki Kerzenets i można ją odwiedzić, aby zrozumieć religijna historię regionu.

W latach 1945–1946 w budynkach dawnego monasteru mieściła się kolonia dla nieletnich przestępców, którzy rozkopali piwnice cerkwi i klasztorne groby w poszukiwaniu krzyża, który według podania pozostawił tam ostatni kapłan. W latach 1950. kolonię rozwiązano, a pozostawione bez nadzoru budynki rozebrano: czerwona cegła cerkwi poszła na piece i fundamenty, a bale i deski na szopy i opał.