Kizlyar Fortress, Twierdza wojskowa w Kizlarze, Dagestan, Rosja.

Forteca Kizlyar jest militarnym bastionem w delcie rzeki Terek zbudowanym z masywnych murów kamiennych i strategicznie rozmieszczonych bastionów. Konstrukcja pokazuje, jak stare budynki obronne były zaprojektowane w celu ochrony szlaków handlowych i regionów przygranicznych.

Forteca została zbudowana w 1735 roku pod kontrolą rosyjską jako część łańcucha obron chroniących południową granicę Rosji. Odegrała ważną rolę w kontroli szlaków handlowych między Rosją a Azją Środkową.

Nazwa twierdzy pochodzi od rzeki Kizlarka, u której ujścia założono ją w 1735 roku. Jej obecność natychmiast uczyniła sąsiednią osadę miastem, a w połowie XVIII wieku działała tam komora celna: każdy, kto wjeżdżał do Imperium Rosyjskiego od południa, musiał przejechać przez Kizlar, by się zarejestrować. W twierdzy przetrzymywano krewnych władców górskich jako amanatów, zakładników gwarantujących ich lojalność.

Twierdza stała tam, gdzie Kizlarka wypływa z Tereku: trzy boki zwrócone w pole, dwa chronione rzeką i jej odnogą. Do trzech bram — północnej, wschodniej i południowej — prowadziły zwodzone mosty na żeliwnych łańcuchach. Orientuj się według tych boków i bram, nie oczekuj stojących ruin.

W lipcu 1765 roku murzowie nogajscy Sokur Adżi, Rosłanbek Karamurzin i Koszkabal poprowadzili 4 tysiące Nogajów kubańskich na Kizlar i oblegali go przez półtora miesiąca, doprowadzając do szturmu na mury; szturm odparto z dużymi stratami napastników.