Karakolskie Lakes, Chronione jeziora w Republice Ałtaju, Rosja.

Jeziora Karakolskie to siedem jezior na zachodnim zboczu grzbietu Iolgo, u podnóża przełęczy Bagatasz, w rejonie czemalskim Republiki Ałtaju. Ich niecki leżą na stopniach wielkich schodów karowych między około 1820 a 2097 m n.p.m. Największe ma 440 na 350 m, około 12 ha, a jeziora dzieli 300–800 m i łączą je strumienie. Tutaj bierze początek rzeka Tura.

Jeziora mają pochodzenie glacjalno-tektoniczne, a ich misy układają się stopniami wielkich schodów cyrkowych na zachodnim zboczu grzbietu Iolgo. W 1978 r. rada obwodowa deputowanych ludowych Ałtaju nadała im status pomnika przyrody obwodu autonomicznego Gorno-Ałtaj, potwierdzony dekretem rządu Republiki Ałtaju z 16 lutego 1996 r.

Nazwa pochodzi z języka ałtajskiego: „Kara-Kol” znaczy „Czarne Jezioro”. Jeziora leżą w rejonie Czemal i odwiedza się je podczas wycieczek organizowanych przez tamtejsze kompleksy turystyczne; wiele tras konnych przez odnogi grzbietu Iolgo prowadzi nad te jeziora. Na brzegu jeziora nr 5 stoi baza turystyczna.

Jeziora leżą około 30 km od Elekmonaru i nie prowadzi do nich żadna utwardzona droga, więc ostatni odcinek pokonuje się pieszo lub konno. Najniższe jezioro leży na 1820 m, najwyższe na około 2097 m, a między połączonymi strumieniami nieckami jest 300–800 m. Na brzegu jeziora nr 5 stoi baza turystyczna. Obszar jest pomnikiem przyrody objętym reżimem rezerwatowo-rekreacyjnym.

Siedem jezior różni się składem chemicznym: jezioro nr 2 ma podwyższone stężenie srebra, a jezioro nr 5 żelaza. Największe ma 440 m długości i 350 m szerokości, około 12 ha, a jeziora dzieli 300–800 m i łączą je strumienie. Woda jest zimna i czysta, prawie bez roślin wodnych i bez ryb.