Monaster św. Jana Chrzciciela w Kazaniu, Klasztor prawosławny w Kazaniu, Rosja

Klasztor św. Jana Chrzciciela w Kazaniu to zespół kilku połączonych ze sobą budynków, w których znajduje się kościół, mieszkania mnichów i struktury wspierające. Kompleks obejmuje zarówno święte przestrzenie dla kultu, jak i funkcjonalne obszary służące wspólnocie klasztornej.

Założony około 1567 roku przez św. Germana Kazańskiego jako filia monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Swijażsku, w 1594 roku stał się samodzielnym klasztorem na mocy dekretu cara Fiodora Iwanowicza. Pożar z 1649 roku zniszczył drewniane zabudowania; kupiec Gawriił Fiodorow-Antipin sfinansował murowaną odbudowę w latach 1649–1652, obejmującą sobór z trzema namiotami, cerkiew Wprowadzenia i dzwonnicę. Główny sobór przebudowano w latach 1887–1894 i rozebrano w latach 30. XX wieku; klasztor zamknięto w 1929 roku i zwrócono Cerkwi w 1992 roku.

Klasztor pełni funkcję duchowego centrum dla lokalnej społeczności chrześcijańskiej wyznania ortodoksyjnego w Kazaniu. Pozostaje ważnym miejscem dla praktyk religijnych i tradycji wiary wiernych.

Monaster stoi naprzeciw wieży Spaskiej kremla kazańskiego, oddzielony od niej obecnym placem 1 Maja. Z XVII-wiecznego zespołu zachowały się cerkiew Wwiedienska i dzwonnica, natomiast główny sobór rozebrano w latach 30. XX w. To czynny monaster i rezydencja biskupa kazańskiego, dlatego należy ubrać się skromnie i przebywać w częściach udostępnionych zwiedzającym.

W czasach sowieckich budynki klasztoru zostały przeznaczone na mieszkania i mieściły biuro ochrony zabytków, aż do wznowienia prac restauracyjnych w 1992 roku. Ten okres zmienił funkcję obiektu i prawie całkowicie ukrył jego pierwotne przeznaczenie religijne.