Изварино, Szlachecka posiadłość w Izvarino, Rosja

Izvarino to częściowo zachowany majątek szlachecki na lewym brzegu rzeki Likowy, naprzeciwko wsi o tej samej nazwie. Murowany z cegły dom główny z mezzaninem oraz lepiej zachowane skrzydło z masywnym frontonem wzniesiono w połowie XIX wieku, ale stylizowano na wczesny klasycyzm. Park jest mocno zarośnięty, ozdobne bramy rozebrano, a pawilon-rotunda zawalił się.

W XVIII wieku Izvarino należało do książąt Czerkaskich, którzy odziedziczyli te ziemie pod koniec XVII wieku po kądzieli po bojarze księciu F. F. Kuraginie. W XIX wieku właściciele często się zmieniali: A. Romanowa od 1812 r., Niefiediewowie w latach 1821–52, Bibikowowie i Łapin w latach 1878–90. Przed rewolucją majątek należał do Włodzimierza, syna fabrykanta A. I. Abrikosowa.

Kompleks odzwierciedla sposób, w jaki rosyjska szlachta projektowała swoje domy w XIX wieku i pozostaje punktem odniesienia wsi. Przechodząc przez teren, widzisz, jak zamożne rodziny organizowały swoje majątki jako centra wiejskiego życia.

Majątek jest obecnie siedzibą domu dla dzieci z biurami administracyjnymi w jednym ze skrzydeł, co oznacza, że dostęp wewnętrzny jest ograniczony. Możesz nadal widzieć architekturę i układ kompleksu z zewnątrz i docenić, jak budynki się do siebie odnoszą.

Na drugim brzegu rzeki Likowy, we wsi Izvarino, stoi czerwona ceglana cerkiew proroka Eliasza, wzniesiona w latach 1902-1904 według projektu N. Sadowinkowa i B. Sznauberta. W XXI wieku dobudowano do niej dzwonnicę. Cerkiew dawnego majątku została natomiast zniszczona w czasach sowieckich.