Church of the Resurrection of Christ, Cerkiew prawosławna w Woroneżu, Rosja

Kościół Zmartwychwstania Chrystusa to prawosławna świątynia w Woroneżu z murami kamiennymi, charakterystycznymi kopułami i zaawansowaną dekoracją religijną. Budynek wykazuje typowe cechy architektury kościelnej z rosyjskiego okresu osiemnastowiecznego.

W tym miejscu od XVII wieku stał drewniany cerkiew Kosmodiemjański, który spłonął w pożarze w 1748 roku; w 1752 roku wzniesiono murowaną cerkiew Zmartwychwstania. Kaplica Narodzenia Jana Chrzciciela na parterze została poświęcona 29 listopada 1761 roku, dolna cerkiew kazańska zaczęła działać w 1765 roku, a górną kondygnację Zmartwychwstania ukończono w 1768 roku. Zamknięta na początku lat 30. XX wieku i używana jako magazyn przemysłu lekkiego, została zwrócona diecezji 13 grudnia 1993 roku.

Przy cerkwi działa odbudowana szkółka niedzielna i biblioteka prawosławna, a w święta patronalne organizowane są charytatywne obiady. Obok stoi kaplica poświęcenia wody pod wezwaniem księżnej Olgi, równej apostołom. Wśród proboszczów od 1993 r. są protoprezbiter Fiodor Bażanow (1994–2001) i od października 2004 r. mitrat protoprezbiter Wasilij Wołodko.

Cerkiew ma około 43 metrów wysokości; jej dzwonnica, zwieńczona od 2000 roku 10-metrową iglicą z dokładną kopią pierwotnego krzyża, jest punktem orientacyjnym w okolicy. Budynek jest federalnym zabytkiem architektury; dolna kondygnacja, używana jako magazyn od lat 40. do początku lat 90. XX wieku, mieści dziś odrestaurowaną cerkiew. Obok stoi kaplica poświęcenia wody pod wezwaniem księżnej Olgi.

Dzwonnica służyła jako niemiecki punkt obserwacyjny podczas okupacji Woroneża w czasie wielkiej wojny ojczyźnianej i została zniszczona przez artylerię radziecką do pierwszego poziomu. 1 listopada 2000 roku umieszczono na niej 10-metrową iglicę z dokładną kopią utraconego krzyża. Cerkiew ma około 43 metrów wysokości i jest federalnym zabytkiem architektury.