Biysk Fortress, Twierdza wojskowa w Biysku, Rosja
Twierdza Bijsk była drewnianą fortyfikacją założoną w 1718 roku na prawym brzegu rzeki Bii. Pierwszy obwód murów liczył około 200 metrów, a w narożach stały cztery trójkondygnacyjne baszty z bali o wysokości 15 metrów; wewnątrz znajdowały się prochownia, spichlerze, kuchnia, kaplica i dom komendanta. Nie zachowały się żadne ślady; przebieg twierdzy zdradza krzywizna zaułka Gilowa, który prawdopodobnie biegnie po wielkim bastionie Łoszczinskim.
Pierwsza drewniana twierdza powstała w 1718 roku na prawym brzegu Bii po zniszczeniu przez Dżungarów ostrogu Bikatun w 1710 roku. W latach 1748–1751 została przebudowana i powiększona, stając się głównym ogniwem linii umocnień koływańsko-kuznieckich. W latach 1768–1778 pułkownik Piotr Czetow kierował jej przeniesieniem dwie wiorsty w dół rzeki; twierdza miała sześć bastionów i załogę ponad 3000 ludzi.
Forteca dała początek Bijskowi: w 1782 roku osada wojskowa otrzymała prawa miejskie. Jej pięć drewnianych baszt nosiło nazwy Gienieralnaja, Moskowskaja, Kuznieckaja, Projezzaja i Bikatunskaja, a zachodnia brama wychodziła na drogę do Barnaułu i fortecy nad Katuniem. Od 1846 roku Ministerstwo Wojny wykorzystywało to miejsce jako zsyłkę polityczną.
Nie zachowały się mury fortecy; zarys można odgadnąć po krzywiźnie pierieułka Gilyova, który prawdopodobnie biegnie po linii dużego bastionu Loshchinsky. Pierwsza drewniana forteca stała na miejscu dzisiejszego Skver imeni Fomchenko, między zaułkami Fomchenko i Rabochy. Szukaj tych linii ulic, a nie stojących budowli.
Pod koniec XVIII wieku forteca zajmowała drugie miejsce w zachodniej Syberii, po Omsku, pod względem powierzchni budowli wojskowych, liczebności załogi i artylerii. Załoga liczyła ponad 3 tysiące dragonów, żołnierzy i Kozaków, a artyleria 150 dział różnych kalibrów.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 471 współtwórców z całego świata.