Babolovsky Park, Park chroniony w Puszkinie, Rosja

Park Babołowski jest największym z parków Carskiego Sioła i zajmuje 268,6 ha między południową częścią Puszkinа a Aleksandrowską, na północny zachód od szosy krasnosielskiej. W centrum stoi pałac Babołowski, parterowy letni budynek z czerwonej cegły z ostrołukowymi oknami, blankowanymi attykami i ośmioboczną wieżą z dachem namiotowym. Prosta piaszczysta aleja biegnie pod drzewami, a niski czerwony ceglany most z szerokim półkolistym łukiem i jasnymi kamiennymi filarami przecina rzekę Kuźminkę.

Park powstał w miejscu fińskiej wsi Babołowo u źródeł rzeki Kuźminki. W latach 1773–1775 zbudowano most-tamę, a powyżej wykopano staw Babołowski; w 1780 roku na miejscu pałacu stał drewniany majątek księcia G. A. Potiomkina, przebudowany pięć lat później na czerwonoceglaną łaźnię w stylu gotyckim. W latach 1850–1860 osuszono bagna i posadzono dęby, brzozy, klony i lipy.

Nazwa Babołowo pochodzi od fińskiej wsi, która stała tu przed parkiem. W 1783 roku obok pałacu założono ogród angielski, a granitowa wanna służyła dworowi jako letnia kąpiel. Dziś można odszukać czerwony ceglany most z trzema jasnymi kamiennymi filarami nad Kuźminką.

Park leży między południowym skrajem Puszkiна a Aleksandrowską, na północny zachód od szosy krasnosielskiej, a przecina go rzeka Kuźminka ze stawami. Szeroka droga obwodowa biegnie wzdłuż jego granic, a przecinki wycięte w lesie służą jako ścieżki piesze i drogi dla powozów. Grunt to dawne bagno osuszone w latach 1850–1860, więc po deszczu bywa miękki.

Granitowa wanna w pałacu Babołowskim została wykuta z jednego bloku czerwonego granitu o masie 160 ton z zielonkawymi wtrąceniami labradoru, przywiezionego z jednej z fińskich wysp. Kamieniarz Samson Suchanow, który pracował też przy kolumnach rostralnych w Petersburgu, polerował ją na miejscu przez dziesięć lat, w latach 1818–1828. Basen waży 48 ton i mieści 8000 wiader wody.