Spaso House, Neoklasycystyczna rezydencja w dzielnicy Arbat w Moskwie, Rosja

Dom Spaso to trzypiętrowa rezydencja w stylu neoklasycznym przy placu Spasopeskowskim 10, zbudowana w latach 1913–1914 przez architektów Władimira Adamowicza i Władimira Majata dla przemysłowca tekstylnego Nikołaja Wtorowa. Bladożółta fasada ma centralny zaokrąglony portyk z sześcioma białymi kolumnami, balkon z zakrzywioną metalową balustradą, symetryczne skrzydła z kolumnami i okrągłymi medalionami oraz białe reliefy we wklęsłym wnętrzu nad portykiem. Wnętrze wysokiej sali zdobią cztery cylindryczne kolumny ze złoconymi kapitelami, jasnoniebieski fryz z białymi gipsowymi girlandami i wielopoziomowy kryształowo-złoty żyrandol.

Nikołaj Wtorow, właściciel największej firmy tekstylnej carskiej Rosji, kupił działkę od księżnej Łobanowej-Rostowskiej i od kwietnia 1913 roku kazał budować dom architektom Władimirowi Adamowiczowi i Władimirowi Majatowi; rodzina wprowadziła się tuż przed wojną w sierpniu 1914 roku. Po 1917 roku Wtorow zmarł w niejasnych okolicznościach, rodzina uciekła, a dom znacjonalizowano; mieszkali w nim później dyplomaci, m.in. Gieorgij Cziczerin. W 1933 roku George Kennan wynegocjował trzyletnią dzierżawę i dom stał się rezydencją ambasadora USA.

Nazwa domu pochodzi od placu Spasopeskowskaja, co oznacza „Zbawiciel na piaskach” ze względu na piaszczystą glebę dzielnicy. W Sali Żyrandolowej odbyła się wigilia bożonarodzeniowa ambasadora Bullitta w 1934 roku, podczas której trzy foki z moskiewskiego zoo balansowały choinką, szklankami i szampanem, a następnie biegały po domu. Wiosenny Festiwal 1935 roku wypełnił sale brzozami, wolierą z bażantami i zeberkami oraz małym niedźwiedziem.

Rezydencja stoi przy placu Spasopeskowskaja 10, kilka minut pieszo od Starego Arbaty i stacji metra Smolenskaja. To czynna rezydencja ambasadora, a jej wnętrza są zamknięte dla zwiedzających; żółtą fasadę, portyk z sześcioma kolumnami i balustradę widać z placu.

Zorganizowany tu w 1935 roku Festiwal Wiosny ambasadora Williama C. Bullitta zapełnił salę żyrandola dziesięcioma młodymi brzozami, trawnikiem z cykorii hodowanej na mokrym filcu, wolierą z bażantami, papużkami i stu amadynami zebrowatymi oraz kozami górskimi, białymi kogutami i niedźwiadkiem. Przybyło czterystu gości, wśród nich minister spraw zagranicznych Maksim Litwinow i pisarz Michaił Bułhakow.