Shartash Stone Tents Rocks, Formacja skalna w Jekaterynburgu, Rosja

Skały Kamiennych Namiotów Szartasz to chroniony pomnik przyrody w rejonie kirowskim Jekaterynburga, nad jeziorem Szartasz. Granitowe skałki tworzą ułożone warstwami płyty o „materacowym” kształcie, uformowane przez wiatr, wodę i temperaturę w masywie granitowym liczącym 300 milionów lat. Grań ciągnie się 80–100 m z północy na południe, wznosi się 10–20 m i osiąga 299 m n.p.m., czyli 24 m nad jeziorem. Obszar zajmuje 2 hektary; u podnóża rośnie bór sosnowy, a na północ od skał znajduje się granitowy amfiteatr.

Granit masywu szartaskiego ma około 300 milionów lat; ułożone płyty powstały w wyniku wietrzenia i erozji, a nie erupcji. W 1889 r. myśliwy i poszukiwacz złota N. A. Ryżnikow wykopał przy skałach fragmenty ceramiki, kamienne narzędzia i broń. Onisim Kler opublikował w 1896 r. pierwszy opis pisemny, błędnie uznając skały za dzieło ludzi. W 1915 r. rozpoczęto przemysłowy wydobycie granitu, któremu sprzeciwili się Kler i Uralskie Towarzystwo Miłośników Nauk Przyrodniczych.

Nazwa „kamienne namioty” pochodzi od warstwowo ułożonych płyt, które miejscowi nazywają też granitem „materacowym”. W latach 1905–1917 przy skałach odbywały się pochody pierwszomajowe i zebrania robotnicze, na których przemawiał bolszewik Jakow Swierdłow; dawniej upamiętniała to tablica. Granitowy amfiteatr na północ od skał służy dziś jako miejsce wydarzeń miejskich.

Teren leży po wschodniej stronie Jekaterynburga i można do niego dotrzeć pieszo lub komunikacją miejską z centrum. Ścieżki są dostępne o każdej porze roku, choć sucha pogoda ułatwia bezpieczne poruszanie się wokół skał, szczególnie na stromszych odcinkach.

Choć skały leżą w środku dużego miasta, mają status federalnego obiektu dziedzictwa kulturowego Rosji, co jest rzadkością w przypadku naturalnej formacji skalnej. To uznanie odzwierciedla wartość archeologiczną miejsca, nie tylko jego geologiczny charakter.